ผู้เขียนหัวข้อ: ถ้าไม่เที่ยวกูคงได้อยู่บ้านเดี่ยวร้อยตารางวามานานแล้ว....  (อ่าน 65781 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ asuwan

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 387
  • ค่าพลัง: +3/-2
  • อดีตคนเหงา...ไม่เซ่าแล้ว...
ไม่ได้เขียนนาน ..มึน เขียนตอนผิดอ่ะครับ ...

ที่เขียนว่าตอนที่ 11 จุดเปลี่ยน นั่นมันผิด ที่จริงมันต้องเป็น ตอน 12 จุดตัดของชีวิต  นะครับ..
 xxspidy

มาต่อตอนที่ 13 : กลับมาจากศูนย์

สองวันสองคืนหลังจากที่ผมฟื้นจากการผ่าตัด เป็นช่วงเวลาที่ผมต้องจดจำไปตลอด เพราะเป็นช่วงที่จิตตก ... มองข้างหน้า ไม่เห็น

ทางไปต่อ มันดูมืดตึบ ... จนกระทั่ง ... เช้าวันที่ สาม จากการผ่าตัด..

สถานะการณ์ยังเหมือนเดิม ขายังขยับไม่ได้ .. ยังนั่งเองไม่ได้ จำได้ว่าวันนั้น ตื่นขึ้นมา เห็นหน้าแม่ที่มาเฝ้าแต่เช้า แม่ผมอุตส่าห์มา

จากต่างจังหวัดทันทีเมื่อทราบข่าว มากับพี่ชายผม โดยพี่ชายเป็นคนนอนเฝ้า ส่วนแม่ผมกลับไปนอนที่บ้าน โดยจะมาพร้อมภรรยาผม

หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนแล้ว  ...

แว่บแรกที่ผมเห็นหน้าแม่ คือแม่พยายามยิ้ม และทำตัวเหมือนไม่มีอะไร ... ทั้ง ๆ ที่แม่ผมเป็นโรคทุกโรค เบาหวาน ความดัน ไขมันสูง

ปลายประสาทอักเสบ โรคตา ... แต่แม่ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้ผมเห็นเลยแม้แต่น้อย ...

มาถึงตอนนี้ มันทำให้ผมคิดได้ ... ผมเริ่มกลับมาคิดทบทวนดูว่า ...


เรื่องมันเกิดขึ้นมาแล้ว เราต้องยอมรับมันซะ แล้วเริ่มต้นจากศูนย์ที่ตรงนี้ หลังจากนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันจะเป็นบวก 

ตอนนี้ แย่สุดผมอาจจะเดินไม่ได้ แต่ผมยังมีสมอง สองมือยังทำอะไรได้ ... คนอื่น ๆ ที่แย่กว่าผม เขายังมีชีวิตอยู่ได้ แล้วทำไมผมจะ

ทำไม่ได้ล่ะ ..

แล้วผมก็เริ่มยิ้มออกมาจากใจจนได้ ... ผมยิ้มและอารมณ์ดีจนแม่และแฟนผมแปลกใจ ... ผมก็เลยบอกพวกเขาว่าผมคิดได้แล้ว ผมจะสู้

ผมจะเริ่มใหม่ เริ่มจากศูนย์ ที่ผ่านมา ผมจะไม่คิด เพราะถ้าผมใช้มาตราฐานเดิม ชีวิตใหม่ผมจะติดลบทันที...

ผมอยู่รพ. 21 วัน เพราะต้องดามเหล็กที่มือด้วย .. ระหว่างนั้น ผมต้องทำกายภาพทุกวัน ๆ ละสองครั้ง ... พอออกจากรพ. ผมก็ยังต้องมา

กายภาพทุกวัน อีกเกือบสามเดือน โชคดีที่เจ้านายผมเขาอนุญาติให้ช่วงนั้นผมมาทำงานครึ่งวันได้ ... เขาคงเห็นที่ผมสู้ เพราะตอนที่อยู่รพ.

ผมยังเรียกลูกน้องมา present ตัวเลขกับ plan ปีหน้าให้ผมดูที่รพ. คือช่วงนั้นเป็นช่วงที่ต้องทำตัวเลขปีหน้าเสนอเมืองนอก ผมเลยต้อง

ทำงานอยู่ แม้ว่าจะอยู่รพ. หรืออยู่บ้าน...

ในการทำกายภาพนั้น ผมเริ่มจากนั่ง ...ยืน ... เดินด้วย walker จนกระทั่งก่อนออกรพ. หัดเดินด้วยไม้เท้าสองมือที่ค้ำรักแร้ ... ช่วง

สามเดือนหลังจากออกรพ. ผมก็เริ่มหัดเดินด้วย ไม้เท้าสามขา ... ช่วงนั้นต้องจ้างคนขับรถมาช่วยขับรับส่งผมที่ออฟฟิศ ช่วงนั้นมีประชุม

ผู้บริหารที่ต่างจังหวัด ผมก็ไป แม้ว่าจะไม่สะดวกนัก... จนกระทั่ง คนขับรถผมเริ่มเกเร อยู่ดี ๆ ก็หายไป ไม่มา ผมก็เลย ตัดสินใจ ขับเอง

โชคดีที่ขาขวาผมฟื้นเร็วกว่าขาซ้าย ยังพอมีแรงเหยียบเบรค คันเร่งได้ ก็เลยลุยเอง ..

ในส่วนของงาน เนื่องจากงานที่ผมรับผิดชอบเป็นงานบริหาร ทีมขายกับการตลาด ดังนั้น ผมก็ใช้สมอง ปาก สองมือเป็นหลัก ทั้ง ๆ ที่

สภาพผมยังแย่อยู่ แต่ปีนั้น เป็นปีที่ทีมผม ปิดยอดขายได้สูงสุดเป็นประวัติการณ์ ... ได้ไปเที่ยวเมืองนอกกันทั้งบริษัทฯ ... แล้วผมตอนนั้น

ยังใช้ไม้เท้าสามขาอยู่จะไปได้เหรอ...   
 
คนขี้เหงา...คนที่จริงใจ...(^:^)

ออฟไลน์ Ethan

  • หัดดมก้น โคโยตี้หน้าบาร์
  • **
  • กระทู้: 49
  • ค่าพลัง: +2/-0
  • ^_^..ป่มlปjบ0ท..^_^
สั้นๆ
    คนจริง ต้องแบบนี้


    เวทนาตัวเองจริงๆ ที่ ยอมแพ้ อะไร ง่ายๆ มา ตลอด

    ขอบคุณครับ  :yoexp52
   
^_^...อะไรก็ได้...ให้เธอพอใจนะ..^_^

ออฟไลน์ asuwan

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 387
  • ค่าพลัง: +3/-2
  • อดีตคนเหงา...ไม่เซ่าแล้ว...
โทษทีครับ หลายวันนี้ไม่อยู่เลยไม่ได้มาอัพ... xxspidy

กลับมาที่น้องก. ... ช่วงที่ผมอยู่รพ. น้องก.ก็โทรมาแบบที่รู้กันคือ ยิงมาแล้วผมโทรกลับ ..ก็ได้คุยกันบ้างเป็นระยะ รวมถึงเซล K

น้องเลิฟด้วย ทั้งคู่เป็นห่วงผมเลยอยากมาเยี่ยมด้วย ผมก็ว่ามาได้ ไม่เห็นเป็นไรเลย ... แล้วพอผมอยู่รพ.ได้สัก สองอาทิตย์ ทั้งสอง

คนก็มาเยี่ยมจริง ๆ แบกเอารังนกมาด้วย .. อืม ... ลืมบอกน้องไปว่าผมไม่ชอบกิน 555  :dookdik26: แต่ก็ไม่เป็นไร .. น้อง

ทั้งสองคนยัง แอบไปดูผมทำกายภาพด้วย ที่ต้องแอบเพราะ ผู้ติดตามผมเยอะตอนนั้น ทั้งแม่และพี่ชาย ... เราก็ยังคงติดต่อทาง

โทรศัพท์ตลอด จนกระทั่งผมเริ่มขับรถเองได้ ... ผมก็เริ่มกลับมาสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง แบบชิลล์ ๆ ก็มีน้องก.ตามไปแจมบ้างเป็น

บางครั้ง แล้วผมก็กลับไปร้านอบอุ่นอีก ทั้ง ๆ ที่ยังใช้ไม้เท้าอยู่ (ตอนนั้นลดเหลือแบบขาเดียวที่คนแก่ชอบใช้) ...

ส่วนเรื่องไปเที่ยวเมืองนอกก็ไปครับ แต่เอาลูกกับเมียไปด้วย (จ่ายเพิ่มบาน) แต่ก็โอเคเพราะเป็นโอกาสที่ลูกผมจะได้เห็นหิมะจริง ๆ

ตอนไปเมืองนอกก็ยังใช้ไม้เท้าแบบขาเดียว แล้วมาเลิกใช้หลังจากนั้นเพราะรู้สึกว่าถ้าเราใช้ มันจะติด เราจะต้องใช้ตลอด ก็เลยทิ้งมัน

เลย และพยายามเดินเอง ซึ่งจริง ๆ มันก็ทำได้ ..มันอยู่ที่เรา ... แต่อย่างว่าครับ สภาพผมก็สามารถกลับมาได้แค่ 70% ของเดิม ..

แต่ก็ถือว่าดีกว่าการนั่งวิลล์แชร์เยอะครับ ...

ความสัมพันธ์กับน้องก.ก็ยังคงไปเรื่อย ๆ ก็ยังเคยพาน้องก.กับเซล K ไปเที่ยวกันที่พัทยา ... สนุกดีครับ น้องก.เมาได้ที่เลยลงว่ายน้ำ

ตอนกลางคืนทั้งชุดที่กินเหล้านั่นเลย (พอดีไปกันวันธรรมดา เลยคนน้อยครับ) ไปช็อปที่ตลาดน้ำสี่ภาคกันซะ สบายใจ ... เรื่องน้องข.

ก็อย่างที่เล่าอ่ะครับ ก็ยังแวะเวียนมากินเหล้าด้วยเวลาที่ผมเข้าร้าน ..

เรื่องมันก็ดำเนินมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งผมเปลี่ยนเจ้านายใหม่ เมื่อต้นปี 2011 ตอนนั้นผมก็เริ่ม ณุ้ชะตาแล้วว่าคงอยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะ

คนละสไตล์กันเลย .. ประจวบกับน้องก. อยากเลิกทำกลางคืน ผมก็เลยให้ทุนไปเปิดร้านขายเสื้อผ้า (เปิดท้ายขายของ) แต่ก็ทำได้ไม่

นานก็ไม่เวิร์ก ก็เลยเปลี่ยนเป็นร้านอาหาร เล็ก ๆ ทำกับเพื่อนที่ได้แฟนแล้วเลิกทำงานกลางคืนมาได้สักพัก ... โดยผมก็ลงทุนให้อีก

ก้อน(โดยที่ผมเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า เล่นแชร์ไว้เป็นปี) ...อันนี้มาเริ่มทำตอนที่ผม ลาออกจากงานเดิมมาอยู่ที่บ้าน แล้ว ...ก็ทำได้สัก

ห้าหกเดือน ช่วงนี้เราก็เริ่มห่าง ๆ กันเพราะผมอยู่บ้าน ไม่ได้ทำงาน เลยไม่มีโอกาสไปไหนได้ (แว่บไม่ได้ 555) ไม่มีข้ออ้าง ... แต่

ก็ยังโทรคุยกันบ้าง ซึ่งเราก็เคยคุยเรื่องนี้ตั้งแต่ผมรู้ว่าผมคงจะออกจากงาน ...

สุดท้าย ตอนนี้ น้องก.ก็ไปช่วยญาติทำร้านอาหารที่ตจว. เพราะที่ทำกับเพื่อนไปไม่รอดเพราะทะเลาะกับแฟนเพื่อน ...

เรายังเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน ห่วงหาอาทรกัน ..แม้ว่าสถานะของเราจะไม่เหมือนเดิม ... หลัง ๆ ผมก็ไม่ได้เที่ยวแบบเดิม ๆ อีก แต่ก็

มีกินแบบชิลล์กับเพื่อนฝูงบ้าง ... ตามสภาพ...


สุดท้ายก็จบซีรี่ที่ใช้เวลาเขียนอย่างยาวนาน ...   หวังว่าน้อง ๆ คงสามารถเอาชีวิตผมเป็นอุทาหรณ์ในการใช้ชีวิตอยู่ด้วยความไม่

ประมาทนะครับ ... ส่วนผมเอง ผมก็ถือว่าชีวิตผมผ่านมาเยอะแล้ว ไม่ได้มีความอยากได้ อยากมีอะไรมาก.. คงจบซีรี่ของผมแต่

เพียงแค่นี้ครับ...  :LK-diwoy
คนขี้เหงา...คนที่จริงใจ...(^:^)

ออฟไลน์ ironhide

  • CLV VIP Member
  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • *****
  • กระทู้: 345
  • ค่าพลัง: +1/-8
ขอบคุณครับ
หากไม่รู้ถึงความเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
เครดิต เพลงฤดูที่แตกต่าง
ถ้าถามกูกลับว่าชอบผู้หญิงแบบไห­น คำตอบคือ แม่ของลูก คงไม่ใช่พวกมึงหรอก กิน เที่ยว วัตถุ

ออฟไลน์ I-I-I-I

  • Most Value Player
  • *
  • กระทู้: 5,115
  • ค่าพลัง: +34/-276
ขอบคุณสำหรับการแชร์ประสบการณ์ :yoyo-007 :yoyo-007

ออฟไลน์ Mystery

  • มือใหม่รอเสียวอยู่กับบ้าน
  • *
  • กระทู้: 15
  • ค่าพลัง: +0/-0
 :yoexp52 เยี่ยม ครับ พี่ ออกรายการ คนค้นคน ได้ เลยนะครับ
                 
                 ผม ก็ เคยเป็น เคย เที่ยว อยู่ ช่วงนึง จน มี ปัญหา
                 
                 อ่านเรื่อง ของ พี่ แล้ว มี กำลังใจ ทำงาน สู้ ชีวิต ได้ มาก ทีเดียว ครับ +1

ออฟไลน์ Love Is

  • CLV VIP Member
  • กดได้กด ไถได้ไถ ~!
  • *****
  • กระทู้: 1,798
  • ค่าพลัง: +4/-344
  • ลด ละ เลิกเหล้า !!!
ขอบคุณครับ สำหรับประสบการณ์ที่นำมาแชร์ให้เพื่อน ๆ ได้รับรู้   :yoexp52

ออฟไลน์ ขำ ขำ

  • CLV VIP Member
  • ไม่สาดดื่ม ก็เสียวได้
  • *****
  • กระทู้: 877
  • ค่าพลัง: +10/-1
ขอบคุณครับ  เป็นประสบการณืที่มีคุณค่ามากครับ  xxspidy

ออฟไลน์ ddmmyy

  • สาดดริ๊งค์เดียว เสียวทั้งคืน
  • ***
  • กระทู้: 128
  • ค่าพลัง: +2/-0
ขอบคุณมากครับ เรื่องของพี่เป็นเรื่องที่ให้สติดีมากเลยครับ