ผู้เขียนหัวข้อ: Somewhere in my broken hear ( ณ ที่แห่งนั้น ที่หัวใจผมแหลกสลาย )  (อ่าน 1480 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
                ทักทายกันก่อนนะครับ หลังจากห่างหายกันไปนาน วันนี้โอกาสได้กลับ
มาเยือนบ้านเก่าอีกครั้ง    รู้สึกเงียบเหงาลงไปบ้าง     แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความ
อบอุ่นได้เสมอ.

                เดิมทีผมตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้ ในไดอารี่ของผม และตั้งใจจะเก็บไว้อ่าน
แค่คนสองคนเมื่อมันถึงเาลา   แต่มันมีเหตุการณ์บางอย่าง  ที่ทำให้ผมต้องจะต้อง
ขอใช้พื้นที่แห่งนี้  ปัจจุบันเหตุการณ์ยังคงดำเนินอยู่   บทสรุปที่ยังไม่รู้จะลงเอยอย่างไร แต่ผมก็หวังว่า  มันจะส่งผ่านความรู้สึกเข้าไปในหัวใจของเธอได้

               ศาลาคนเศร้า ไม่จำเป็นต้องเศร้าเสมอไป เพราะผมมีความสุขทุกครั้งที่
ได้เข้ามา  ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกกำลังใจ  และตัวละครทุกตัว ที่ให้โอกาสผม
นำเรื่องราวชีวิตเข้ามาถ่ายทอด

ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
       นาฬิกาบนข้อมือ บอกเวลาว่าสามทุ่มกว่าแล้วหลากหลายชีวิตกำลังเตรียมตัวพักผ่อน หลังจากเสร็จสิ้นก้ับการทำงาน แต่ก็ยังมีอีกหลายๆชีวิต ที่เพิ่งเริ่มต้น คงเช่นเดียวกับผม แสงไฟดวงสุดท้ายถูกปิดลง พร้อมกับประตู  ความอ่อนล้าเข้ามาพร้อมกับความเหงา วงเวียนขีวิต ที่เป็นเช่นนี้ทุกวัน โดยที่จะหาจุดสิ้นสุดได้ตรงไหน
   
        ''ข้าวมันไก่กล่องนึง'' 
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
ผมนั่งมอง  ข้าวมันไก่ที่ถูกยกมา  พร้อมน้ำซุปร้อน ก่อนที่จะตักมันเข้าปาก อย่างช้าๆ

รสชาติที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของมัน ก็ไม่ต่างอะไรกับหัวใจของผม  ที่ยังชัดเจนมั่นคงกับมันมาโดยตลอด

ร้านค้า : น้าไม่เบื่อหรอ กินข้าวมันไก่ทุกวัน

กบ : เหอๆ ไม่นะ กินได้

                          ก็จริงอย่างที่เขาถามว่าผมไม่เบื่อหรือไงที่กินข้าวมันไก่ได้ทุกวัน ถามว่าเบื่อ

ไหม มันก็มีบ้าง แต่ผมว่ามันกินง่ายที่สุดแล้ว ที่สำคัญผมเป็นโรคกระเพาะ ถ้าให้ผมกินอะไรเผ็ดๆ

มือเย็นแบบนี้ กลางคืนร่างกายผมจะมีปัญหาทันที  คืนนั้นหลังจากกินข้าวเสร็จ ผมขับรถกลับบ้าน

ตามปกติ ระหว่างทางกลับบ้านนั้น อยู่ๆผมก็มีความคิดที่อยากเมากินเบียร์ขึ้นมา  นานแค่ไหนแล้ว

ที่ผมไม่ได้กินมัน แล้วผมก็ตัดสินใจหยุดรถหน้าร้าน คาราโอเกะ เล็กๆที่ตั้งอยู่ข้างทางที่ผมขับกลับ

บ้าน ผมจอดรถเสร็จก็เดินดิ่งเพื่อที่จะเข้าไปในร้าน เพราะผมไม่ต้องการให้ใครเห็นผมมาเที่ยว วัน

นั้นผมจำได้ว่าเด็กๆนั่งกันเต็มอยู่หน้าร้าน และผมก็ยิ้มให้กับเด็กคนหนึ่ง ก่อนที่จะหายตัวเข้าไปใน

ร้านอย่างรวดเร็ว โดยมีเด็กๆตามผมเข้ามา แล้วผมก็ได้โต๊ะนั่ง  เด็กผู้หญิงในร้านเดินเข้ามาถามผม

ว่าจะดื่มอะไร ซึ่งผมมารู้ชื่อภายหลังว่า (นามสมมุติ) น้อง Y ผมสั่งเบียร์มาขวดนึ่ง ระหว่างที่รอก็นั่ง

มองไปรอบๆร้าน เพื่อดูสภาพการเปลี่ยนแปลง ใช่ครับ ผมเคยมาที่ร้านแห่งนี้แล้ว เมื่อประมาณ 1 ปี

มาแล้ว สภาพร้านไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย ถ้าจะเปลี่ยน ก็คงมีแต่เด็กๆในร้านเท่านั้น Y ยกเบียร์มาวาง

รินเสร็จ ก็ส่งให้ผม ซึ่งผมก็ไม่รอช้า ที่จะรีบยกมันขึ้นมากินเกือบหมดแก้ว Y รีบเติมเบียร์ใส่แก้ว

ให้ผม เบียร์เพียงน้อยนิด แต่ก็ทำให้ผมเริ่มรู้สึกถึงกระแสแอลกอฮอร์ที่ไหลเข้าไปซึมซับในร่างการ

ของผมบ้างแล้ว  Y เริ่มพูดคุยกับผม

Y: มาคนเดียวหรอคะ

กบ : คับ จำพี่ได้หรือเปล่า (Y ทำหน้างงๆ)

Y: จำไม่ได้

กบ : เคยเห็นที่ตลาด

Y: ตลาดไหน

กบ : ........เห็นไปนั่งที่ร้าน.................ร้านพี่......................แต่ตอนนี้ย้ายมาด้านนอกแล้ว

Y: อ๋อ เห็นอยู่ แล้วนึกยังไงถึงมา

กบ : เบื่อๆ
                         เรานั่งคุยกันสักพัก Y ก็ลุกออกไปจากโต๊ะผม และไม่นาน Y ก็เดินกลับมา

พร้อมกับสาวน้อยใส่แว่นคนหนึ่ง

Y: ให้น้องนั่งด้วยได้ไหม

กบ : คับ
                       เวลาเดินต่อไป เบียร์หมดไปหนึ่งขวดแล้ว ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ก่อนที่จะส่ง

ให้ Y ว่างสูบไหม

Y: นู๋ไม่สูบ  (ก่อนที่จะชี้ไปที่ น้องแว่น ที่ตอนนั้นเรานั่งกันคนละมุมโต๊ะกันเลย)

กบ : น้อง สูบได้นะ (ผมยื่นซองบุรี่ให้ เธอยิ้มพร้อมกับรับบุหรี่ผมไปจุกสูบ)

                             ผมนั่งกินเบียร์ต่อไปเรื่อยๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย เพราะแค่ต้อง

การมาพักสมอง กับร่างกาย ที่เหนื่อยหนักๆมาหลายวัน กับหน้าที่การงานที่ทำอยู่  ผมกับ Y

พูดคุยกันบ้าง แต่กับน้องแว่น ผมแทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลย จะมีสะดุดก็ตรงที่เธอสูบบุหรี่

(บอกตรงๆผมชอบผู้หญิงสูบบุหรี่มาก จะว่าโรคจิตก็ได้)  เวลาผ่านไป ร่างกายผมเริ่มปรับสภาพ

ได้กับแอลกอฮอล์ที่ซึ่งผ่านเข้าไปในกระแสเลือด เป็นปีแล้วพี่ผมไม่ได้ดื่มมัน Y ลุกเดินไปเดินมา

ผิดกับน้องแว่นที่ไม่ค่อยจะลุกไปไหน ผมเริ่มชนแก้วกับเธอถี่ขึ้น การพูดคุยยังไม่เกิดขึ้น

เพราะผมกับเธอนั่งห่างกัน

คนละมุมเลย

Y : แฟนพี่ไม่ว่าหรอมาเที่ยว

กบ : ไม่หรอก มาเที่ยวนี่ ไม่ได้ทำอะไรผิด

Y : แฟนพี่ดีเน๊อะ

                      อากาศค่อนข้างร้อน เพราะในร้านไม่ได้ติดแอร์ ใช้พัดลมเปิด

ซึ่งก็ไม่รู้สึกอะไรมากมายนัก จนในที่สุด ผมตัดสินใจที่จะขอเข้าห้อง VIP ซึ่งเป็นห้องเล็กๆ

ติดแอร์ อย่างน้อยผมก็ไม่ต้องมานั่งทนร้อนทนยุง

Y: ทำไมไม่เข้าห้องวี ตั้งแต่แรก

กบ : ก็ไม่ได้คิดว่าจะมานั่นนาน

                    Y บ่นนิดหน่อย ผมก็ไม่เข้าใจว่าจะบ่นทำไม Y พาผมเข้ามานั่งในห้องวี ก่อนที่เธอจะ

เดินออกไป ผมนั่งได้สักพัก น้องแว่น ก็เดินมาบอกผม ให้ผมย้ายห้อง เพราะเธอไปเตรียมห้องให้ผม

อีกห้อง ก็ต้องว่ากันไป สรุปผมย้ายมานั่นอีกห้อง ความวุ่นวายหมดลงไปกับการเปลี่ยนห้อง

น้องแว่น : นู๋นั่งด้วยนะคะ

กบ : คับ
                น้องแว่นนั่งลงข้างๆผม โดยที่ตัวเธอมาโดนผม และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ผมโดนตัว

น้องแว่น ความรู้สึกแปลกๆเริ่มเข้ามา สองปีกว่าแล้วที่ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้จริงๆ ผมพยายามถาม

ตัวเองว่าผมเมาแล้วหรือนี่

กบ : ชื่ออะไรคับ

น้องแว่น : ฺฺBB ค่ะ

               นั่งกันมาตั้งนาน ทำไมผมเพิ่งมาถามชื่อเธอ ผมเริ่มชนแก้วกับ บิ๋มมากขึ้นเรื่อยๆ

จนเบียร์หมดขวด

BB : เอาเบียร์ต่อไหมคะ

กบ : คับ

BB : นู๋ไม่ค่อยกินเบียร์

กบ : แล้วกินอะไร

BB : นู๋กินเหล้า

กบ : งั้นจัดมา แต่ต้องเพรียวๆกับพี่นะ พี่ไม่กินผสม

BB : งั้น นู๋ของแป๊บซี่ขวดนึง

กบ : ได้คับ

               เหล้าถูกยกเข้ามาแทนเบียร์ เหล้าเพรียวๆ ถูกรินลงแก้วสองใบ  “ชนคับ”

ผมชนแก้วกับบิ๋ม เหล้าเพรียวๆไหลผ่านเข้าไปในร่างกายผมแทนที่เบียร์ จะกี่ปีรสชาติ

ของมันก็ไม่เคยเปลี่ยนไปจริงๆ บิ๋มยืนแก้วเป๊ปซี่ให้ผม

กบ : ไม่เป็นไรคับ  อ่ะ พี่หมดแล้วตาBB

               คำพูดท้าทายของผม และบิ๋มก็ไม่ทำให้ผิดหวัง หลังจากนั้นเราก็เริ่มพูดคุยกันมากขึ้น

เพื่อนๆBBเดินเข้าเดินออกห้องผมถี่มาก ถึงแม้ตอนนี้ผมจะเริ่มเมา แต่ก็ยังคงเก็บอาการไม่หลุด

อะไรออกมาให้เห็นตามนิสัยของผม เวลาที่ยังเดินต่อไป แต่ความสัมพันธ์ของผมกับบิ๋มดูจะยัง

ไม่มีอะไรคืบหน้า มีพูดคุย ชนแก้ว ร้องเพลง ก็แค่นั้น แต่ก่อนที่ทุกอย่างในค่ำคืนนี้จะจบลง

ประตูห้องวี ถูกเปิด ก่อนที่ที่จะปรากฏร่างของใครคนหนึ่ง  “สวัสดีพี่กบ” ผมพยายามเพร่งมองไป

ยังร่างของบุคคลลึกลับ

กบ : อ้าว ! น้ำ มายังไง เข้ามาก่อน

N : มานานหรือยังพี่กบ

กบ : นานแล้ว นั่งดิ มาคนเดียวเหรอ

N : มากับเก๋

                         โต๊ะเราคืนนี้มีสีสันมากขึ้น มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ สำหรับผมในคืนนี้

ความอ่อนล้าจากการทำงานมาทั้งวัน ถึงตอนนี้แล้ว มันออกไปจากตัวผมหมดแล้วจริงๆ

N : ไม่เห็นพี่กบมาเที่ยว

กบ : นานๆที  เออ   “คนนี้แฟนพี่” (ผมแนะนำน้อง BBให้N กับเก๋ ว่าเป็นแฟนผม)

                        คำพูดที่ดูเหมือนกับว่า คนเมา หรือใครๆก็พูดกันได้  แต่สำหรับผมมันไม่เป็นเช่นนั้น

มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวผม มันเป็นคำถามที่ตอนนั้นผมก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ เพราะการมา

เที่ยวในที่แบบนี้ อย่างที่รู้ๆกันคือว่า มาได้แต่ตัว แต่อย่าเอาหัวใจมาเที่ยว หรือ กำแพงในใจผมได้ถูก

ทำลายลงแล้วหรือเปล่า ซึ่งยังไม่อาจตอบได้ แต่ที่แน่ๆ ผมเมาได้ที่เลย

BB : เมาหรือยังคะ

กบ : เมาแล้ว

BB : พี่กบ นี่ ไม่เหมือนคนเมา ดูไม่ออก

กบ : เมาแล้ว แต่ยังคุมตัวเองได้

                     เราสองคนพูดคุยกันมากขึ้น มีโอบกันบาง แต่ไม่มากจนเกินพอดี สำหรับลีลาบอล

สวยงามแบบผม เวลาผ่านไปเร็วมาก เก๋กับน้ำกลับไปกันแล้ว ตอนนี้เหลืองเพียงผมกับBB และ

เด็กๆในร้านบางคน ผมเลือกที่จะสั่งเบียร์มากินต่อ เมื่อเหล้าหมดขวด ซึ่งจริงๆแล้วผมกินต่อไม่

ไหวแล้ว แต่ที่สั่งมาเพราะผมยังไม่อยากจะกลับ

กบ : ไม่ต้องเทหรอก (ผมห้ามบิ๋ม ที่จะเทเบียร์ใส่แก้ว)

BB : สั่งมาทำไมไม่กินล่ะ

กบ : เมาแล้ว ที่สั่งมา จะได้นั่งคุย รอสร่างเมาก่อนค่อยกลับ

BB : งั้น นู๋ นั่งคุยเป็นเพื่อน

กบ : คุยแค่สองคนนะ พี่ไม่อยากให้ใครมารบกวน

BB : ได้ค่ะ

กบ : ขอเบอร์ได้ไหม

BB : ได้ค่ะ (เราแลกเบอร์กัน)

กบ : ว่างๆแว๊ะไปร้านพี่ดิ

BB : ได้ค่ะ นู๋ต้องไปตลาดทุกวันอยู่แล้ว (เธอรู้จักร้านผม)

กบ : พี่ขอนอนได้ไหม รู้สึกจะไม่ไหว

BB : ได้ค่ะ เด๋วหมดเวลา นู๋ ปลุกพี่เอง

กบ : ขอหนุนตักได้ไหม

BB : ได้ค่ะ

              ให้ตายจริงๆ ผมพูดอะไรออกไป ปกติต่อให้ผมจะเมาขนาดไหน ผมจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด

ผมล้มตัวลงนอนบนโซฟา โดยที่หัวของผมหนุนอยู่บนต้นขาของ BBข้างหนึ่งแบบไม่เต็ม

หัวของผมสักเท่าไหร่ (ผมแอบเห็นเธอเอาสมุดรายชื่อเพลง มาปิดไว้ที่โคนต้นขาอีกที) ผมกับBB

พูดคุยกันอีกสักพัก และแล้วผมก็เผลอหลับไป มารู้สึกตัวอีกที เหมือนมีใครมาเรียก

BB : หมดเวลาแล้วค่ะ

กบ : ต่ออีกได้ไหม พี่ยังง่วงอยู่เลย

BB : ได้ค่ะ งั้นต่ออีก ชม.ไหม

กบ : ได้ๆ BBง่วงหรือยังล่ะ (เวลาขณะนั้นน่าจะ ตี 4 ได้แล้ว)

BB : เมื่อกี้ตอนพี่หลับ นู๋ยังเผลอหลับไปเลย

กบ : หรอ ง่วงก็นอนเลย เด๋วพี่สร่างก็กลับแล้ว รบกวนจริงๆ

BB : ค่ะ

                   แล้วผมก็เผลอหลับไปอีกเป็นครั้งที่สอง ซึ่งคงเป็นช่วงเวลาสุดท้ายแล้วที่ผมจะได้

อยู่กับBB  เสียงเรียงของBBดังขึ้นอีกครั้ง เพื่อปลุกผมให้ตื่น ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาดูเธอ เพร่งมอง

ไปบนใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม ก่อนที่จะดึงเธอเข้ามากอด ผมเริ่มสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่มีอยู่ในตัว

เธอ ความสับสนเริ่มเข้ามาในตัวผมอีกครั้ง ผมค่อยๆคลายเธอออกจากอกของผมอย่างช้า แต่แล้ว

ผมก็ทำผิดกับเธออีกจนได้ เมื่อผมดึงเธอเข้ามาหอมแก้ม เรามองหน้ากัน บอกตรงๆเลยว่าตอนนั้น

ผมไม่อยากกลับบ้านเลยจริงๆ มันเกิดอะไรขึ้นกับผม ทำไมผมเป็นแบบนี้

BB : กลับเถอะพี่ ขับรถไหวไหม

กบ : ไหวดิ พรุ่งนี้พี่โทรหานะ
\
BB : ได้ค่ะ

                      ผมขับรถกับที่พักด้วยความสับสน  ผมล้มตัวลงนอนทันทีที่ถึงที่พัก ถึงตอนนี้แล้ว

ทำไมผมไม่ง่วงนอน ตรงกันข้ามผมเก็บเอาเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาคิดทบทวน นานแค่ไหนแล้วที่ผม

ไม่เคยรู้สึกแบบนี้
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ Gt

  • Most Value Player
  • *
  • กระทู้: 9,741
  • ค่าพลัง: +837/-105
  • ความรักคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่า
 :หยึยย แว่บมาอ่าน  :koyubi-diwa
ไม่หล่อ ไม่รวย แต่อร่อย



เรื่องเล่าชีวิตผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง (รึป่าว)
http://www.coyotylover.com/board/index.php/topic,7225.0.html

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
          เจ็ดโมงเช้าแล้ว ผมยังไม่ได้นอนเลย เพราะถึงเวลาที่จะต้องออกไปรับแฟนผม

ที่เพิ่งจะเลิกงาน มันเป็นหน้าที่ของผม ที่ต้องทำเป็นประจำทุกวัน

S : ตัวเป็นอะไร ไม่ได้นอนหรือไง (แฟนผมถามขณะอยู่ในรถ)

กบ : อืม นอนไม่ค่อยหลับ

S : ไม่ใช่แล้ว กินเหล้ามาหรา

กบ : อืม

S : งั้นจะกินรัยดี จะได้รีบกลับไปนอน

           สรุปวันนั้นผมกินอะไรไม่ได้เลย หลังจากกลับมาถึงที่พัก ผมก็ออกมาเปิดร้าน

ต่อทันที

S : ไม่นอนก่อนเด่วก็เป็นลม แก่แล้วนะตัว

กบ : ใครแก่ เห็นแบบนี้ สาวๆรุมนะจ๊ะ

S : สาวที่ไหนตาบอด

กบ : สมมุตินะ สมมุติ ถ้ามีสาวๆมาชอบเค้า ตัวจะทำยังไง

S : แล้วแต่ตัวไง เราเคยคุยกันแล้วนี่

กบ : ไม่เสียใจเลยหรอ

S : คุยกันแล้วนะ

กบ : เคร ไปแล้วนะ เด่วเย็นนี้แว๊ะมารับ

              ช่วงเวลาสั้นๆที่เราได้เจอกัน พูดคุยกัน จนมันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว. ผมรีบ

ขับรถมาร้าน และระหว่างทาง ผมก็ผ่านร้านที่ผมไปนั่งกินเมื่อคืน  ผมเริ่มกลับมาคิด

ถึงเรื่องเมื่่อคืนอีกครั้ง  ผมมาถึงร้านด้วยสภาพไม่ค่อยดีนัก เปิดร้านเสร็จก็นั่งทำงาน

ต่อไป  ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นชื่อของ BB ที่เมมเอาไว้ ไลน์รับแอดกัยแล้ว

ผมนั่งดูไทมไลน์ ของ BB ไปเรื่อยๆ รูปถ่ายของเธอ ที่เอาลงไว้ และแล้วผมก็ตัด

สินใจโทรไปหาเธอ 

BB : ฮาโหล

กบ : ยังไม่ตื่นหรอ

BB : จำได้ค่ะ พี่กบ

กบ : อุ๊ย¡ จำได้ด้วย. จะถามว่าเย็นนี้มาร้านพี่ไหม

BB : ไปค่ะ

กบ : งั้นไม่รบกวนแล้ว เย็นนี้เจอกัน

               ผมวางสายลง พร้อมกับหัวใจที่รู้สึกแปลกๆ  พยายามทบทวนตัวเองอีก

ครั้งว่ามันเกิดอะไร เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะคิดอะไรกับเด็กนั่น ผมนั่งทำงานต่อไป

จนถึงเวลาที่จะต้องไปส่งแฟนผมไปทำงาน คือ 17.30 ผมเลือกที่พักใกล้กับที่

ทำงานเราทั้งคู่ เพิ่งครึ่งชั่วโมงผมก็กลับมาถึงร้าน เพื่อที่จะทำงานต่อ และแล้ว

เจ้า BB ก็มายืนหน้าร้านผม

กบ : อ้าว เข้ามานั่งก่อน

            BB เดินเข้ามานั่งในร้าน ข้างๆผม. ลูกน้องผมดูจะงงๆ เพราะปกติลูกค้าทั่วไป

ก็จะนั่งอยู่ด้านนอกทั้งนั้น  ยอมรับตรงๆว่าตอนนั้นผมอายเธอขึ้นมา แต่พยายามเก็บ

อาการไว้

กบ : กินอะไรมาหรือยัง

BB : ยังค่ะ

กบ : กินอะไรล่ะ เด่วพี่ไปสั่งมาให้ (ร้านผมอยู่ในตลาด)

BB : ไม่ค่ะ เดวซื้อไปกืนกับเพื่อนที่ร้าน

กบ : เข้างานกี่โมงล่ะ

BB : ทุ่มนึงค่ะ

                 เราพูดคุยกันได้ไม่เยอะนัก เพราะลูกค้าเริ่มเข้า ประมาณว่าผมชวนเธอ

มาทำงานกับผม

BB : นู๋กลับก่อนนะ พี่จะได้ทำงาน

กบ : จ๊ะ พรุ่งนี้พี่โทรหานะ

BB : ค่ะ

            ผมเดินออกมาส่ง BB หน้าร้านจนเธอขับรถออกไป  ผมเก็บอาการไม่ให้ลูก

น้องของผมเห็น ทั้งๆที่ตอนนั้นหัวใจผมมันพองโตขนาดไหน

             สามทุ่มแล้ว ร้านผมถูกปิดลง  ผมขับรถกลับบ้านด้วยความเหนื่อยอ่อน

บวกกับอาการเมาค้าง ใจผมตอนนั้นอยากแว๊ะไปหาเธอ  แต่ร่ายกายผมตอนนั้น

แทบจะเดินไม่ไหวแล้ว  ระหว่างทางผมชลอรถหน้าร้านที่เธอทำงาน และก็เห็น

เธอยืนอยู่เรายิ่มให้กัน  ก่อนที่ผมจะกลับไปที่พัก   และไม่ลืมที่จะไลน หากัน

             
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
               แล้วผมก็ผ่านคืนที่สองมาได้ เช้าวันใหม่ หน้าที่เดิมๆ สภาพร่ายกายที่ดีขึ่น

เพราะได้นอนพักมาแล้ว วันนี้ผมคิดตัดสินใจที่จะทำอะไรบ้างอย่าง

S : เมื่อคืนหลับไหม

กบ : หลับดิ

S : มีอะไรหรือเปล่า บอกมาเถอะ

กบ : เมื่อวานเค้าไปเที่ยวมา

S : แล้ว

กบ : เค้าเจอน้องคนหนึ่ง (ผมเงียบไป)

S : ชอบเค้าหรอ

กบ : ไม่รู้ดิ มันเร็วไปหรือเปล่า

S : พูดแบบนี้ก็รู้แล้ว

กบ : เอาไงดี เค้ารู้สึกผิด

S : ผิดอะไร เราคุยเรื่องนี้กันตั้งแต่แรกแล้ว คนที่รู้สึกผิดน่าจะเป็นเค้ามากกว่า

กบ : ไม่หรอก เค้าเข้าใจ

S : ตัวลองคบดูก่อน

กบ : ยังไม่รู้จะยังไงเลย น้องไม่รู้จะชอบเค้าหรือเปล่า อีกอย่างเค้าแก่แล้ว

S : ก็ลองดูก่อนไง อายุเท่าไหร่ล่ะ

กบ : 22 เอง

S : รุ่นลูกเลยนะนั่น เอาเถอะ ถ้าพร้อมยังไง ก็มาคุยกันอีกที

               หลังจากคุยกับ S แล้ว ผมก็เริ่มสารสัมพันธ์กับ BB ไปเรื่อยๆ โทรคุยกัน

ไลน์หากัน ตอนเย็นๆ เธอก็จะมาที่ร้านผมประจำ ส่วนผมถ้าไม่เหนื่อยจนเกินไป

ก็จะไปหาเธอที่ร้านบ้าง หรือเอาขนมไปให้เธอระหว่างทางกลับบ้าน เป็นต้น

ผมเริ่มเห็นอะไรบ้างอย่างในตัวเธอมากขึ้น เธอเป็นได้มากกว่าตอนนี้แน่นอน

แต่ผมก็ไม่ได้ถามเธอ เพราะเรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน

กบ : ฮาโหล BB เด่วคืนนี้พี่แวะไปร้านนะ แต่คงนั่งไม่นาน

BB : ไม่ต้องมาก็ได้ เจอกันทุกวันอยู่แล้ว

กบ : ไม่อ่ะ มาร้านพี่ พี่ก็แค่นั่งดู ไปหา BB ดีกว่า อยากกอด

BB : จิงหรอ จะคอยดู

               แล้วคืนนั้น ผมปิดร้านเสร็จ ก็ไปหา BB ทันที คืนนั้นผมใช้เวลานั่งในร้านไม่

นาน แต่ผลลัพท์ที่ได้ กับดีกว่าที่คาดคิด

กบ : ขอกอดได้ไหม

BB : ไม่กอดหละ เห็นพูดตั้งแต่เย็นแล้ว (แล้ว BB ก็เอนตัวมาให้ผมกอด)

           เราทั้งคู่สวมกอดกัน BB กอดผมแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ ผมรับรู้ได้ถึงอะไรบ้าง

อย่าง

กบ : พี่รัก BB นะ (ผมบอกรักเธอ)

BB : นู๋ ชอบพี่นะ แต่พี่มีแฟนแล้ว

กบ : เข้าใจ แต่เราคุยกันแล้วไง พี่ S เค้าก็ให้ลองคบกันดู

BB : ก็ได้ แต่พี่ห้ามเลิกกับแฟนพี่นะ ถ้าพี่เลิก นู๋ก็จะเลิกกับพี่

กบ : อืม พี่ไม่เลิกหรอก พี่ S แกขอไว้สองอย่าง คือ เรื่องห้องแก่ไม่ให้พาใครไป

        กับเรื่องรถยนต์

BB: ไม่ต้องขอ นู่ก็ไม่ไปหรอก พี่สบายใจได้

BB : หนูจะไปบ้านน้าสักสองสามวัน จะไปโอนรถ

กบ : กำ แล้วจะมาทำงานไหม

BB : กลับกลับ แต่ต้องหาตังก่อน ยังไม่พอค่าโอนเลย

กบ : ขาดเท่าไหร่ เด่วพี่ช่วยออก

BB : ไม่ เด่วนู๋หาเอง

กบ : พี่ให้ยืมก็ได้

BB : ไม่

       คืนนั้นผมนั่งในร้านไม่นาน เพราะเช้ามีงานแต่เช้า กลับถึงห้องก็หลับทันที

แต่ไม่ลืมที่จะไลน์ไปหา BB

        ชีวิตที่ต้องเดินต่อไป ช่วงนั่นเป็นช่วงใกล้หยุดสงกราน งานเข้าร้านผมเต็ม

เหนื่อยมากบางวันปิดร้านผมแทบเดินไม่ไหว แต่ผมก็ได้พลังอึดบ้างอย่าง

BB : ฮาโหล

กบ : วันนี้พี่จะเข้าไปร้านนะ แต่คงนั่งไม่นาน

BB : ไม่ต้องมาก็ได้ เหนื่อยพี่เปล่าๆ

กบ : ไปสิ BB จะกลับบ้านแล้ว ไม่เจอกันหลายวัน หรือไม่อยากเจอพี่

BB: อยากค่ะ

กบ : แล้วเงินพอค่าโอนรถหรือยัง

BB : ยังเลย

กบ : แล้วจะทำยังไง เอาของพี่ไปก่อนไหม

BB : ไม่ค่ะ

          เป็นคำยืนยันอีกครั้งของเธอ ที่ไม่ยอมรับการช่วยเหลือของผม วันนั่นปิดร้าน

เสร็จ ผมก็รีบเข้าร้านไปหาเธอ คืนนี้ผมนั่งห้องวี สั่งเบียร์มา แต่ไม่ขอกิน เพราะแฟน

ผมหยุดงาน กลับไปจะโดนบ่น

กบ : BB กลับกี่โมง

BB: เด่วนู๋ก็กลับแล้ว ร้านปิดเที่ยงคืน นู่มารอพี่

กบ : กำ แล้วไปยังไง

BB : เอารถไปเอง

กบ : มอไซนนี่นะ อันตราย

BB: ไม่หรอก นู่ขับกลับบ่อย

กบ : สงสารอ่า พี่ก็ช่วยอะไรไม่ได้

BB : สงสารทำไม

          เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ผมเห็นอะไรบ้างอย่างในตัวเธอ คืนนั่นผมนั่งไม่นานก็เช็คบิล

กลับ บีบี เดินเอาเงินทอนมาให้ผมซึ่งมีอยู่ประมาณ สามร้อยบาท ผมรับเงินทอนมา

ก่อนที่จะส่งกลับไปให้เธอ

กบ : พี่ช่วยค่าน้ำมัน ขอนะ รับไว้หน่อย

BB : ขอบคุณค่ะ

กบ : ขอกอดหน่อยนะ

        ทุกครั้งที่เรากอดกัน ผมรับรู้ได้ถึงอะไรบ้างอย่างเสมอ แต่ตัวผมเองก็ยังหาคำ

ตอบไม่ได้

BB : อย่าเพิ่งกลับนะคะ รอนู๋แปป เด่วนู่ไปส่ง

กบ : คับ (เธอออกไปสักพัก ก็กลับเข้ามารีบผม)

BB : พรุ่งนี้ นู๋โทรหาพี่เองนะ นู๋เกรงใจน้า

กบ : ได้ๆ พี่เข้าใจ

        ประโยคสุดท้าย ผมตอบรับมันด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่ในใจผมมันตรงกันข้าม

มันเกิดคำถามขึ้นมากมาย ทำไมต้องไม่ให้เราโทร น้าจริงๆหรือเปล่า หรืออาจจะเป็น

แฟนเธอก็ได้ คืนนั้นผมกลับบ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิดสับสน กลัวว่าเธอจะมีแฟน

กลัวว้าเธอไปแล้วจะไม่กลับมาอีก จนแฟนผมสงสัย

S : ตัวเป็นไร

กบ : เหนื่อยๆ

S : เรื่องงาน หรือเรื่องน้องบีบี

กบ : ทั้งสองเรื่องแหละ

S : คุยได้นะ

กบ : น้องเค้าจะกลับไปทำธุระที่บ้านน้า  แต่เค้าไม่ยอมให้โทรไป บอกว่าจะติดต่อ

กลับมาเอง

S : แค่นี้ น้องเค้าก็บอกเองว่าจะติดต่อกลับมา ไม่ได้บอกว่าจะไม่สักหน่อย

กบ : น้าหรือแฟน

S : ตัว เรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลานะ ให้เวลาน้องเค้าหน่อย ถึงเวลาน้องเค้าก็บอกเอง

แหละ ตัวกับน้องเค้าเพิ่งเริ่ม อย่าใช้อารมณ์ ตัดสินใจ

           ผมได้สติอีกครั้ง ขอบคุณจริงๆที่แฟนผมช่วยเตือนสติ เสียดายถ้าชีวิตเราทั้ง

คู่ของเรา มีอะไรบ้างอย่างที่เป็นปมมาตลอดทำให้เราใช้ชีวิตไม่เหมือนคู่คนอื่น

         

ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
           วันนี้ผมเข้าร้านแต่เช้าตามปกติ ยังนั่งทำงานต่อไป พร้อมกับรอคอยใครบาง

คนที่จะโทรเข้ามา แล้วสิ่งที่ผมรอก็มาถึง

กบ : จ๊ะ ที่รัก

บีบี : นู่ถึงบ้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ

กบ : จ้า พี่เป็นห่วง ไม่กล้าโทรไป

บีบี : น้าเอาโทรศัพท์ พอแกกลับมาก็รีบโทรมาหาพี่เลย

กบ : อ้าว น้าไม่มีโทรศัพท์ใช้หรอ (เริ่ม งง)

บีบี : เห็นว่าเสีย

กบ : แล้วเสร็จเรื่องหรือยังล่ะ จะได้กลับ

บีบี : ยังค่ะ

กบ : คงอีกหลายวันมั้ง

บีบี : ดูก่อนค่ะ

กบ : แล้วพี่โทรไปได้หรือยัง

บีบี : เห็นน้าว่าจะขอยืมอีกที เด่วนู๋โทรหาเองนะคะ

กบ : คับ งั้นแค่นี้นะ ดูแลตัวเองด้วย

บีบี : ค่ะ

             ถึงแม้ผมจะสงสัย แต่ยังไงผมก็ต้องเก็บเอาไว้ ก็จริงอย่างที่แฟนของผมพูด

ถึงเวลาเราก็จะรู้ความจริงเอง. ชีวิตผมดำเนืนต่อไป บีบีโทรหาผมทุกวัน ผมพยายาม

จะถามอะไรเธอ ให้เธอกับผมต้องคิดมาก

บีบี : พรุ่งนี้ นู๋กลับแล้วนะ

กบ : จิงดิ  แล้วมาทำงานหรือเปล่า

บีบี : ไปค่ะ กลางวันจะไปเล่นน้ำด้วย (สงกรานต์)

กบ :ดีใจ ยังไงแวะมาหาพี่ที่ร้านด้วยนะ พี่ไปไหนไม่ได้ เด็กหยุดกันหมด

บีบี : ได้ค่ะ

กบ : แล้วนี่อยู่ไหนล่ะ กินอะไรหรือยัง

บีบี : กินมาม่า นี่ออกมาร้านเกม

กบ : ทำไมไม่กินข้าวล่ะ

บีบี : ตังไม่มี

กบ : กำ แล้วมานั่งเล่นเกมนี่นะ

บีบี : อยากสูบบุรี่มาก แต่ไม่กล้า กลัวน้าด่า น้าไม่ชอบ

กบ : อืม (จิตตก)

บีบี : งั้นแค่นี้นะคะ พรุ่งนี้ถึงแล้วจะเข้าไปหา

กบ : เด่วถ้ามาถึง เจอหน้าพี่ พี่จะกอดให้หายคิดถึงเลย

บีบี : เจอก็ไม่เห็นกอด นู๋รออยู่

            ผมกลับมานั่งทำวานด้วนหัวใจที่พองโต พรุ่งนี้แล้วสิ เจ้าแว่นจะกลับมาแล้ว

ความสดชื่นกลับมาแล้ว ผมเดินไปเปลี่ยนเพลงในร้านให้เข้ากับอารมณ์ในขณะนั่น

ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
               นาฬิกาแลุกผมให้ตื่นขึ้นจากการหลับไหล โชคดีที่ผมไม่ต้องไแรับแฟน

เพราะเป็นวันหยุดยาวแล้ว ปกติทุกปีเราจะกลับบ้านกัน แต่ปีนี้ ผมต้องอยู่เฝ้าร้าน

ตลาดที่ผมอยู่ไม่ยอมให้ปิด

S : ทำไมรีบตื่น

กบ : ปกตินี่

S : แล้ว BB มายัง

กบ : เห็นว่ามาวันนี้

S : แหม่สดชื่นเลยนะ

กบ : จะแซวกันทำไมนี่. เออ ไปช่วยเฝ้าร้านหน่อยดิ

S : ไม่อ่ะ นอนดีกว่า นานๆจะได้พักยาว

กบ : งั้นเด่ว ให้เจ้าแว่นมาช่วย

S : แล้วไม่กลัวคนในตลาดมองหรือไง

กบ : ไม่อ่ะ ไม่ได้ขอใครกิน

S : ตัวคิดแบบนั้นไม่ได้นะ น้องเค้าต่างหากที่จะเสีย ทำอะไรก็คิดถึงคนอื่นบ้าง

         คำพูดที่สะกิดหัวใจผม  แม้ผมจะไม่แคร์อะไรใคร แต่คนอื่นๆที่มองดูน้องเค้าจะ

คิดยังไง  ผมเข้ามาทำงานที่ร้านตามปกติ วันนี้คงไม่ค่อยมีลูกค้าเท่าไหร่นัก เพราะ

เป็นช่วงวันหยุดยาวแล้ว  ผมนั่งทำงานพร้อมกับเปิดเพลงไปเบาๆ  นานแค่ไหนแล้วที่

ผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์นี้ 

กบ : ฮาโหล บิ๋ม มาถึงแล้วหรือ

BB : มาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว พอดีน้ามาส่ง

กบ : อ้าว ทำไมไมบอก

BB : นึกว่าพี่หลับแล้ว เลยไม่กวน

กบ : โทรได้ตลอดแหละ ว่าแต่ตินนี้อยู่ไหนล่ะ

BB : อยู่ที่ห้อง เด่วจะเข้าไปร้านแล้ว พี่ใก้ นู่ เข้าไปหาหรือเปล่า

กบ : เข้ามาดิ คิดถึงจะตายอยู่แล้ว มาให้กอดทีนะ

BB : ไปทีรัยก็ไม่เห็นจะกอด รออยู่

              ก็จริงอย่างที่เธอว่า เพราะเธอมาร้านครั้งใด ผมก็ทำได้เพียงแค่มอง ทั้งๆที่

ใจผมอยากเข้าไปกอดเธอซะจรืงๆ  เย็นนั้น บีบี เข้ามาหาผมที่ร้านตามปกติ ก็เหมือน

เดิมๆเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา 

กบ : เด่วพี่แวะไปร้านนะ แต่คงนั่งนานไม่ได้ พี่ S ชวนไปกินหมูกระทะ

บีบี : ไม่ต้องไปก็ได้ อยู่ดูแลแฟนพี่ นานๆจะได้ิยู่ด้วยกัน

กบ : แปปเดียว เข้าไปกอดหน่อยก็ยังดี

                วันนั้นผมปิดร้านเสร็จก็รีบออกไปหาบีบี ผมสั่งเบียร์มา แต่ไม่กิน เพราะ

ตั้งใจมาหาบีบี เธอเข้ามานั่งข้างๆผม

บีบี : ไหนว่าจะกอดไง

กบ : เหอะๆ ตัวพี่เหม็น ทำงานมาทั้งวันไม่ได้อาบน้ำเลย

           บีบีไม่พูดอะไร เธอดึงผมเข้ามากอด มันเป็นกอดที่ผมรับรู้ได้ถึงความรู้สึก

ของเธอจริงๆ

กบ : ขอหอมได้ไหม (เธอยื้นแก้มให้ผม)
   
                ไม่มีคำพูดใดๆ ที่จะกล่าวออกมา หัวใจผมพองโตสุดๆอีกครั้ง เจ้าแว่นจะรู้

ไหมว่าเธอทำให้ผู้ชายวัยสี่สิบ กลับมามีความรู้สึกแบบนี้ได้อีก คืนนั้นผมนั่งได้ไม่

นาน บีบีไล่ผมกลับ

บีบี : กลับได้แล้วพี่ สี่ทุ่มแล้ว พี่ต้องพาแฟนไปกินข้าวอีก

กบ : จ้า พี่รัก บีบี นะ แล้วบีบีรักพี่หรือเปล่า

บีบี : พี่หลงนู๋ พี่จะรักนู๋ ได้ยังไง

กบ : พี่ไม่ได้หลง พี่รู้ใจตัวเอง แล้วบีบีล่ะ

บีบี : ตอบตรงๆนะพี่ ถ้าพี่ไม่มีแฟน นู่ย้ายไปอยู่พี่แล้ว นู๋ไม่อยากให้แม่เสียใจ แต่

ไม่ใช่ว่าให้พี่ไปเลิกกับแฟน แล้วมาคบหนู ถ้าพี่ทำแบบนั่น พี่จะไม่ได้เจอหนูอีก

            บีบีพูดสีหน้าเอาเรื่องน่าดู มันก็จิงอย่างที่เธอพูด เพราะแฟนผมก็ไม่ได้ผิด

อะไร แต่ชีวิตครอบครัวของผม ยังมีอะไรที่คนอื่นไม่รู้กันอีก บีบีรู้แค่เพียงบ้างส่วน

แต่คนที่รู้ทั้งหมดคือผมกันแฟน คงเพราะบ้างส่วนที่บีบีรู้ เธอเลยยอมคบกับผม

              บีบีเดินออกมาส่งผมที่รถ เธอจูบลาผมเหมือนทุกครั้ง ผมขับรถออกจาก

ร้าน ด้วยความสุขใจ





ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
      ถึงแม้ชีวิตผมจะผ่านอะไรมามากมายก็ตาม แต่ในเรื่องของความรัก ผมก็ยังต้องเรียนรู้มันต่อไป
ชีวิตคนเราแต่ละคน มีทางเดินไม่เหมือนกัน การที่เราจะเอาใครสักคนมาเดินร่วมทางนั้น มันต้องมี
อะไรหลายๆอย่างที่ตรงกัน โดยเฉพาะ “หัวใจ” และการที่เราจะเข้าถึงหัวใจของคนที่เรารักได้ ก็คือ
“การเรียนรู้” เรียนรู้การใช้ชีวิตของกันและกัน  เหมือนผมกับ บีบี ในวันนี้ ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าเธอ
คิดยังไงกับผม แต่ที่แน่ๆเลย ผมคิดกับเธอไปไกลมากแล้ว
   
     วันนั้นเป็นอีกวันหนึ่ง ที่ผมได้รับบทเรียนสำคัญ มันทำให้ผมมองเห็นตัวเองชัดเจนขึ้น เรื่องของ
เรื่อง เกิดจาก

กบ : บีบี อยู่ไหน (ผมโทรหาเธอตามปกติ)
บีบี : อยู่ร้านค่ะ
กบ : พี่กำลังออกจากร้าน เด๋วแวะเอา น้ำไปให้นะ รอหน้าร้านเลยนะ
บีบี : ค่ะ
   
       ผมขับรถออกจากร้าน จนมาถึงใกล้ๆร้านของ บีบี ก็เริ่มชะลอความเร็วลง เพื่อมองหา บีบี และ
สิ่งที่ผมเห็นคือ เธอกำลังนั่งกับลูกค้าอยู่ ผมหยุดรถตรงหน้าร้าน ก่อนส่งถุงขนมให้เพื่อนของเธอ
แทน บีบี ลุกออกจากโต๊ะแขกที่เธอนั่ง เพื่อที่จะมาหาผม แต่ผมกับขับรถออกไป โดยไม่สนใจเธอ
แล้วเธอก็โทรหาผม

บีบี : พี่เป็นอะไร
กบ : เปล่านี่
บีบี : โกรธนู๋หรอ
กบ : เปล่านี่
บีบี : แล้วทำไมไม่รอ นู๋กำลังเดินมาหา
กบ : เห็นนั่งกับแขกอยู่ พี่เกรงใจ
บีบี : ป๋าแกมาแบบนี้ทุกวัน แกไม่ได้คิดอะไรกับ นู๋
กบ : เข้าใจ ไม่ได้โกรธ
บีบี : นู๋ดูพี่ออก
กบ : ทำงานต่อเถอะ

         อารมณ์แบบนี้ มักเกิดขึ้นกับผมประจำเมื่ออยู่กับเธอ พยายามเข้าใจว่ามันเป็นงาน แต่ผมก็
ยังอดที่จะคิดไม่ได้ และก็มีอีกครั้งหนึ่ง วันนั้นผมตั้งใจที่จะเข้าร้านไปหาเธอ โดยโทรนัดกับเธอไว้
ตอนที่เธอมาร้านผมว่าคืนนี้ผมจะเข้าไปหาเธอหลังจากปิดร้าน แต่ขณะที่ผมกำลังจะปิดร้าน บีบี
ก็โทรเข้ามาหาผม

กบ : ฮาโหล ว่าไงที่รัก
บีบี : พี่จะมาหรือยัง
กบ : กำลังออกไป 5 นาที ก็ถึงแล้ว
บีบี : เด๋วพี่ค่อยเข้ามาได้ไหม อีกครึ่งชั่วโมง
กบ : ทำไมอ่ะ
บีบี : รอลูกค้าออกก่อน
กบ : ไม่เป็นไรหรอก งั้นพี่กลับไปนอนก็ได้
บีบี : พี่โกรธ นู๋ แต่นู๋จะรอพี่นะ

        ตอนนั้นผมไม่โกรธเธอนะ แต่น้อยใจ ว่าทำไมนัดผมแล้ว เธอยังไปนั่งกับคนอื่น หรือเธอเห็น
ผมเป็นแค่ ลูกค้าคนหนึ่ง ที่ผ่านมาผมคิดไปเองทั้งหมด ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงไม่อะไรมากมาย
แต่กับเธอทำไมผมอ่อนแอเหลือเกิน  คืนนั้นผมเข้าร้านไป เธอเข้ามานั่งกับผม รอยยิ้ม ของเธอทำ
ให้ผมลืมความเจ็บปวดทั้งหมด และเราก็ผ่านค่ำคืนนั้นไปด้วยดี เธอออกมาส่งผมที่รถอ้อมกอดอัน
แสนอบอุ่น ทำให้ผมหลับใหลจนสนิทใจ

       จากหลายๆเหตุการณ์ หลายๆ เรื่องราวที่เกิดขึ้น ผมต้องเอากลับมานั่งคิดทบทวน บ้างครั้งผม
ก็เอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป พยายามที่จะครอบครอง ไม่อดทนรอเวลา ตัว บีบี ดูจะเข้าใจอะไรได้
ดีกว่าผมเสียอีก

     ผมยังคงใช้ชีวิตตามปกติต่อไป ทั้งเรื่องงาน ครอบครัว และความรัก ทุกอย่างประดังเข้ามา จน
ผมก็แทบจะตั้งตัวไม่ทัน  แล้วจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของผมกับ บีบีก็มาถึง
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
          ใบหน้าเรียบเฉย กับดวงตาที่มองรอดผ่านแว่นสายตามายังผม มันเป็นสิ่งที่ผมได้รับจากเธอ
ทุกวันที่เธอมาร้านผมในตอนเย็น    ผมยิ้มได้ทุกครั้ง    ผมรู้สึกมีพลังที่จะเดินต่อไปได้อีก  อยากทำ
ทุกๆ วันให้ดี  และอีกหลายอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น  มันได้หมดไปจากหัวใจของผมไปนานแค่
ไหนแล้ว แต่ทำไมตอนนี้มันถึงกลับมา บอกตรงๆเลยว่า ตอนนั้นผมกลัว 
       
        คืนนั้นเป็นอีกคืน ที่ผมมีโอกาสที่จะเข้าไปนั่งกินที่ร้าน บีบี อีกครั้ง แต่ที่พิเศษสำหรับคืนนี้คือ
เรื่องของเวลา คืนนี้ผมมีเวลามากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา หลังจากปิดร้านแล้ว ผมรีบขับรถกลับบ้าน
เพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวโดยเร็ว คืนนี้ผมอยากดูดีบ้าง เพราะทุกครั้งที่ผมไปร้าน บีบี  พอปิดร้านเสร็จ
ผมก็จะแวะร้านเธอทันที สภาพของคนที่ทำงานมาทั้งวัน มันคงจะดูไม่ดีเท่าไหร่นัก

           สี่ทุ่มกว่าแล้ว ตอนนี้ผมพร้อมแล้วกับการที่จะออกไปหาเธอ (เสียงโทรศัพท์ดังเข้ามา)
กบ : ว่าไงตัว
S : ตัวกลับถึงบ้านหรือยัง
กบ : ถึงแล้ว
S : ไลน์ไปไม่อ่าน
กบ : อาบน้ำเพิ่งเสร็จ
S : ออกไปไหนหรือเปล่า
กบ : อืม
S: ไปหา น้องเขาหรอ
กบ : อืม
S: ขับรถดีๆล่ะ แล้วอย่ากินเหล้าเยอะล่ะ เด่วก็เป็นเรื่องอีก
กบ : เคร ไปแล้ว เด๋วเช้าไปรับ

            S รู้แล้วว่าผมจะออกไปหา บีบี ในคืนนี้ แต่ก็ยังไม่วายโทรมากำชับผม เรื่องดื่ม เพราะกลัว
ผมขาดสติ แล้วจะไปก่อเรื่องอีก  ผมขับรถมาร้าน บีบี แค่ 5 นาทีก็ถึงแล้ว จอดรถเสร็จผมก็รีบเดิน
เข้าร้าน บีบี ทันที และก้าวแรกที่ผมเดินเข้าร้าน เพื่อนๆของเธอก็ แซว ผมกันใหญ่
เพื่อนบีบี : แหมๆพี่กบ แต่งหล่อมาเลยนะพี่     บีๆ (เธอตะโกนเรียก) วันนี้พี่กบหอมมาทั้งตัวเลย

           ผมเดินยิ้มเข้าไปในห้อง วี ที่ บีบีเตรียมเอาไว้แล้ว วันนั้นผมเลือกที่จะกินเหล้า เพราะ
ต้องการที่จะใช้เวลาอยู่กับ บีบี ให้นานที่สุด
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
              “ขอกอดได้ไหม“ มันเป็นคำพูดที่ผมมักจะใช้บอก บีบี ที่เราเจอหน้ากัน และ
บีบี  ก็จะตอบผมกลับมาว่า “มากอดดิ“  คำพูด แววตาที่มองผ่านแว่นมายังผม มันชั่ง
ทรมารหัวใจของผมจริงๆ  ผมอยากทำตามที่หัวใจเรียกร้อง  แตผมก็ต้องหักห้ามใจ
ทุกครั้ง หัวใจของคนสองคน ที่ถูกปิดกัน ด้วยสภาพทางสังคม  สังคมที่จับจ้องเรา
ทั้งคู่เอาไว้ มันคือกำแพงชีวืตดีๆนั่นเอง

               และสิ่งเดียว ที่เราทั้งคู่ จะทำตามที่หัวใจเราเรียกร้องได้ คือการที่ผม ต้อง
เข้ามายังสถานที่แห่งนี้ สถานที่ใครหลายๆคนคุ้นเคย รักแท้ในคืนหลอกลวงเกิดขึ้นได้เสมอ ณ สถานที่แห่งนี่  แต่สำหรับผมในคืนนั้น  ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนั้นไม่

               ผมเลือกที่จะมา  ผมเลือกที่จะตามหารักแท้ในคืนหลอกลวง หลายคนคิด
ว่าผมบ้า  แต่ทั้งหมดทั้งมวล. นี่มันคือชีวิตผม  คืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นมากมายระหว่าง
ผมกับ บีบี  ผมกินเหล้าอย่างมีความสุข โดยมี บีบี อยู่ในอ้อมอก

บีบี : พี่ นู๋เมาว
กบ : พี่ก็เมา
บีบี : พี่ดูเหมือนคนไม่เมาเลย
กบ : เหอะๆ พี่อยากกินลูกอม ป้อนให้หน่อย    ( บีบีแกะลูกอมส่งให้ผม)
        ไม่ใช่แบบนี้  (ผมหยิบลูกอบวางไว้ที่ริมฝีปากผม ก่อนจะค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้า
ไปหาใบหน้าบีบี. ดวงตาผมเพ่งมองไปที่บีบี ก่อนที่ผมจะค่อยๆยื่นลูกอบเข้าไปที่ริม
ฝีปากเธอ )

           ผมพยามยามจะหยุดไว้เพียงแค่นั้น แต่ตรงกันข้าม บีบีตอบรับผมกลับมาบ้าง
ทุกอย่างดำเนินไปตามทาง จูบแรกของเรา. ทำเอาผมหัวใจสั่นไหวไปหมด นานแค่
ไหนแล้ว ที่ผมห่างหายไปกับความรู้สึกนี้

               
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
        มันน่าจะเป็นคืนแห่งความสุขคืนหนึ่ง ถ้าผมไม่หลงลืมไปว่า ผมไม่มีสิทธิที่จะคิด

ไปไกลเกินกว่านั้น กับข้อตกลงที่เป็นเหมือนเส้นบางๆ ขวางกันหัวใจของผมกับเธอ

เอาไว้.   เวลาในค่ำคืนนี้หมดไป. พร้อมกับคำถามที่เกิดขึ้นมาในใจว่า มันคุัมไหมกับ

การรอคอยมาตลอดหลายวัน. ผมกับบีบี   เรามีสิทธิที่จะคบกันได้เพียงเท่านี้หรือ

(บีบี เดินออกมาส่งผมที่รถ)

กบ : กลับด้วยกันไหม พี่ยังอยากอยู่กับ บีบี

บีบี : ไว้โอกาสหน้านะคะ

กบ : พี่เข้าใจ แค่นี้ก็มากแล้วสำหรับพี่

บีบี : เข้าใจ นู๋ หน่อย ไว้พรุ่งนี้ นู๋ไปหาที่ร้าน (บีบี หอมแก้มผม)
     
              ผมขับรถกลับบ้านด้วยความเจ็บปวด. ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมแทบจะสำลัก

ความสุข. ทันทีที่ถึงที่พัก ผมก็โทรหา บีบีทันที

บีบี: ค่ะ พี่กบ

กบ : ถึงห้องแล้วนะ ยังไม่กลับอีกหรอ

บีบี : ยังค่ะ ลูกค้ายังอยู่

กบ : พี่เข้าใจแล้ว

บีบี : พี่เข้าใจอะไร

กบ : เข้าใจว่าลูกค้ายังอยู่ (ตอนนั่นผมทั้งเมา ทั้งน้อยใจ)

บีบี : ไม่ใช่ไม่อยากไปกับพี่นะ

กบ : แล้วทำไมไม่มาล่ะ ไม่รักพี่เหรอ

บีบี :  เราคุยกันแล้วนะคะ 

            บีบีตัดสายทิ้ง ถึงแม้ผมจะพยายามติดต่อกลับไปทุกทาง แต่บีบีก็ไม่ติดต่อ

กลับมา ผมนั่งจมอยู่ในห่วงแห่งความคิด ความเหงาเข้ามาเกาะกินหัวใจ คำถามมาก

มายเกิดขึ้นกับผม  ทำไมผมต้องเป็นแบบนี้ ผมหลอกตัวเอง ภาพต่างๆที่ผ่านมา มัน

ไม่มีจรืงใช่ไหม ผมเฝ้ารอคืนนี้มาหลายวัน แต่สิ่งที่ผมได้รับ ทำไมมันเป็นเช่นนี้ รู้ทั้ง

รู้ว่ามันไม่มีทางที่จะเป็นไปได้  แต่ก็ยังถล่ำลึกลงไป หลงคิดว่าเขารักเรา ทั้งที่ความ

จริง ผมมันก็แค่ลูกค้าคนหนึ่ง
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
       ชีวิตกลางคืน รักแท้ที่เป็นเหมือนเงา คว้าไม่ทัน จับต้องไม่ได้ สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่...นิยายรักเรื่องเก่าๆ จะมีสักกี่คนที่โชคดี สามารถไล่จับต้นตอแห่งเงานั้นได้จริง..

        ผมขับรถออกมารับ S ในตอนเช้า ทั้งๆที่เมื่อคืนผมยังไม่ได้นอนเลย

S : โห ตัวไปทำอะไรมา ดูได้ไหมสภาพ

กบ : เจ็บมากตัว

S  : เรื่องอะไร

กบ :  สงสัยน้องเค้าจะเลิก

S : ไหนเล่ามาซ ( ผมเล่าเรื่องราวต่างๆให้ S ฟัง )

S : เอาแน่ใช่ไหมคนนี้

กบ : อืม (น้ำตาผมจะไหล)

S : เด่วเอาเบอร์มา จะคุยให้

กบ : ขอเค้าลองด้วยตัวเองก่อน

S : ตามใจ ไม่ไหวก็บอก

กบ : อืม

S : เค้าดีใจนะตัว ที่ตัวเป็นแบบนี้

กบ : ทำไม

S : อย่างน้อยถ้าเราเลิกกัน ตัวก็เจอคนที่ตัวรักจริงๆ  แต่ถ้าเลิกกันแล้ว ตัวยังหาคนที่

ตัวรักไม่ได้  เค้าจะผิดขนาดไหน 

กบ : คิดมากตัว

S : เค้าไม่รู้นิสัยใจคอของน้องเค้าว่าเป็นยังไง แต่ฟังจากตัวเล่า แล้วเรื่องเมื่อคืน เค้า

ว่าน้องเขาก็ใช้ได้ ตัวเองซะอีกที่ทำไม่ได้ ไม่ไหวก็บอก ผู้ชายอะไร ใจมด

กบ : จะซ้ำทำไมนี่

S : น้อยไปดิ แต่เข้าใจ ทุกทีตัวยังไม่เจอคนที่ใช่ไง พอเจอเข้าก็เลยเป็นแบบนี่

มีแฟนเด็ก เราต้องให้เขาพึ่งพิงเรา ทำให้เขารู้สึกอบอุ่น สบายใจ เขาวิ่ง ตัวก็เดิน

ตามเอา คอยเรียก ไม่ต้องไปวิ่งตาม เขาจะรู้สึกอึดอัด เพราะถ้าตัวยิ่งวิ่งตาม

น้องเขาก็ยิ่งหนี สู้ๆ เค้ารู้ว่าต้องทำได้
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ kobzapza

  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • ****
  • กระทู้: 252
  • ค่าพลัง: +5/-0
  • ชิว ชิว
              วันนั้นผมรีบมาเปิดร้านแต่เช้า ทั้งๆที่ยังไม่ได้นอน นั่งทบทวนเรื่องราวต่างๆ
ที่เกิดขึ้นอีกครั้ง ผมทำผิดจริงๆ ผมลืมสัญญาที่ให้ไว้กับเธอ ผมพยายามติดต่อบีบี
ตลอด และแล้วเธอก็รับสายผม

กบ : บีบี อยู่ไหน (ไม่มีเสียงตอบ)  พี่ขอโทษเรื่องเมื่องคืน (ก็ยังไม่มีเสียงตอบ) ขอพี่
แก้ตัวอีกครั้งนะ

บีบี : นํว่าพี่กลับไปดูแลแฟนพี่ดีกว่า นู๋มันก็แค่เด็กคาราโอเกะ ลืมเรื่องเราเถอะ

กบ : ไม่นะบีบี คุยกันก่อน

บีบี : นู๋ไม่มีอะไรจะคุยนะ แล้วไม่ต้องโทรมา นู่จะนอน ถ้าพี่โทรมา นู๋จะโกรธมาก

               บีบีตัดสายผมทิ้ง  ผมนั่งปล่อยเวลาให้ผ่านไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะตัดสินใจ
ทำอะไรบางอย่าง แท็บเล็ต ที่ผมใช้อยู่ถูกเปิดขึ้น ผมกำลังหาอะไรบ้างอย่าง และ
มันก็คือไดอารี่ ที่ผมเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ เอาไว้

                และผมก็ตัดสินใจที่จะถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ ของผมกับ บีบี ไปยัง
ศาลาคนเศร้า  ถึงแม้วันนี้ผมจะต้องเสีย บีบีไปก็ตาม แต่อย่างน้อย ผมก็สามารถ
ที่จะบอกผ่านความรู้สึกที่ผมไม่เคยพูดออกไป วันนี้ไม่ใช่ผมที่เจ็บคนเดียว  ผมเชื่อ
ว่าเธอก็เจ็บไม่น้อยไปกว่า

                 ผมส่งขอความเข้าไปในไลน์ ประมาณว่า ผมกำลังเขียนเรื่องให้เธออยู่
ขอให้อ่านให้จบ แล้วค่อยตัดสินใจ ว่าจะเอายังไงต่อ เวลาเดินต่อไป กับการรอคอย
คำตอบ แล้วเธอก็ยอมคุยกับผม

บีบี : หนูให้ไม่ชอบเลย ที่พี่เป็นแบบนี้ เราคุยกันแล้วนะพี่ พี่จำไม่ได้หรือไง

กบ : พี่ขอโทษ

บีบี : พี่เมาหรือเปล่า นู๋ว่าพี่ไม่เมา พี่ชวนนู๋ไปห้องพี่ได้ยังไง พี่แบมขอไว้แล้วนี่

นู๋ยอมรับนะพี่ ที่นู๋จูบกับพี่เมื่อคืน นู่ก็มีอารมณ์ แต่จะให้นู๋ ทำยังไง แค่นี้ นู๋ก็รู้สึก

แย่จะตายอยู่แล้ว นี่พี่ยังชวน นู๋ไปห้องพี่อีก

กบ : พี่ขอโทษ

บีบี : นู๋ให้โอกาส ตอนแรก นู๋ จะไม่คุยกับพี่แล้วนะ

กบ : ขอบคุณนะคับ สัญญาจะไม่ทำแบบนี้อีก. รออ่านเรื่องนะ พี่อยากเขียนจนจบ

                จริงๆบทสนทนามันมีมากกว่านั้น แต่ผมเลือกมาลงเฉพาะที่สำคัญ ผมเล่า
เรื่องที่ S จะช่วยคุยให้ แต่ผมขอเอาไว้ก่อนเพราะคิดว่าผมน่าจะคุยกับบีบีให้เข้าใจ
ได้  หลังจากเครียร์ปัญหาเสร็จ คืนนั้นผมตัดสินใจเข้าร้านบีบีอีกครั้ง โดยที่ครั้งนี้
ผมชวนลูกน้องผมไปด้วยคนหนึ่ง

             
ไม่ได้เป็นครึ่งหนึ่งของคนที่เธอวาดไว้
ยังห่างยังไกล รู้ฉันเองคงไม่มีวัน

ออฟไลน์ DoctorP

  • CLV VIP Member
  • สาดดริ๊งค์เดียว เสียวทั้งคืน
  • *****
  • กระทู้: 105
  • ค่าพลัง: +1/-1
รอติดตามยาวๆครับ :10:

ออฟไลน์ OverRide

  • CLV VIP Member
  • สาดขั้นเทพ สาดเป็นแสน แขนไม่ได้จับ แสรดดด!
  • *****
  • กระทู้: 311
  • ค่าพลัง: +7/-0
หายไปนาน แต่ก็มีเรื่องให้น่าติดตามเสมอนะครัช :dookdik6:

ออฟไลน์ CoyoZy™

  • Global Moderator
  • Most Value Player
  • ******
  • กระทู้: 5,000
  • ค่าพลัง: +222/-42
  • บอลสวยงาม เน้นตัวท็อป
ยังน่าติดตามเหมือนเดิม  xxspidy

ออฟไลน์ stranger®

  • CLV VIP Member
  • ไม่สาดดื่ม ก็เสียวได้
  • *****
  • กระทู้: 1,468
  • ค่าพลัง: +110/-0
เครียดเลย...
คืนนี้กูจะยัดเยียดความเป็นผัวให้กลับมึง(เสียงเหนื่อๆพร้อมกับเอามือลูปหัว)!!!