อดีตที่เป็นบทเรียน กับชีวิตกลางคืน ที่ทำให้ผมเกือบตาย

[kobzapza[ความคิด]]

                              ผมมักจะเข้ามาอ่านเรื่องราวชีวิตของผู้คนมากมาย ที่เขามาเขียนไว้ในบอร์ด
ต่างๆเป็นประจำ บางทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่า “พวกนี้มันว่างมากหรือไง”  ที่มาเขียนเรื่องยาวๆให้ผู้คน
ที่ไม่รู้จักได้เข้ามาอ่านกัน   แต่ถ้าจะว่าคนเขียนบ้าก็คงไม่ถูกเสมอไป    ถ้ามันไม่มีคนอ่านแบบผม
เหอะๆ ผมว่าเสน่ห์ของเรื่องเล่าพวกนี้    มันน่ามะมาจากส่วนหนึ่งของชีวิตจริงของผู้เขียนซึ่งอาจมี
การแต่เติมบ้างเพื่อเพิ่มอรรถรสของเรื่องนั้น  จากการสังเกตของผมเรื่องไหนที่มีเนื้อหาน่าสนใจคน
ที่เข้าไปอ่านก็จะพยายามติดตามกันบ้าง บ้างเรื่องมีเป็นร้อยๆหน้าของบอร์ดนั้น คนอ่านก็พยายามที่
จะมาเขียนออกมาเยอะๆ แต่คิดว่ายังไงก็ไม่ทันคนอ่านอยู่ดี

[ขำเนอะ]

รออ่านประสบการณ์ของคุณอยู่เช่นกันครับ

เอ่อออ....แต่ถ้าจะเล่าเรื่องอะไร ยังไงรบกวนเคาะเว้นบรรทัดแบบที่ผมทำนี้หน่อยนะครับ

อ่านแล้วปวดตาอะคับ

[ducky®]

เข้ามารออ่านคับ เข้ามาแชร์เรื่องราวของโลกกลางคืนที่ได้พบได้เจอให้เพื่อนสมาชิกได้รับรู้กันเถอะคับ

[KDN]

 

จัดไปอย่าให้เสีย

[kumu [ BlAcK dEvIl ]]

จัดไปอย่าให้ขาดตอนนะคร้าบบบบบบบ

[Ar@gon]

รออ่านอยู่ครับ

[lM-1980]

ยาวไป ยาวไป เลยเกิ๊บบบบบ

รออ่านอยู่เน้อออออออ

[kobzapza[ความคิด]]

                             อ้าวแล้วทำไมผมต้องมาเขียนเรื่องของผมให้อื่นอ่านบ้างล่ะ ก็คงเป็นกรรมครับ

อ่านของเขามามาก ก็ต้องเขียนให้เขาอ่านบ้าง เหอะๆ   “ก็มันเกิดความอยากครับ”   อยากที่จะถ่าย

ทอดเรื่องราวของเราออกไปบ้าง บางทีเป็นก็คงเป็นประโยชน์กับคนอื่นบ้าง หรืออย่างน้อยก็สร้าง

ความสุขให้กับคนอื่น เกริ่นมาซะยาว เริ่มเลยดีกว่านะครับ ถูกใจ ไม่ถูกใจยังไงติชมกันได้นะครับ
                             
                             เรื่องนี้เกิดขึ้นกับผมเมื่อประมาณ 20 กว่าปีก่อน  (ตอนนี้ผมอายุ 33)  ซึ่งสมัยนั้น

ผมเพิ่งจบชั้น ม.3 มาใหม่ ผมตัดสินใจที่จะไม่เรียนต่อเนื่องจากฐานะทางบ้านผมไม่ค่อยดี พ่อแม่ผม

ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แม่พาผมมาอยู่กับพี่สาวผมที่ลาดพร้าว (บ้านเดิมผมอยู่บางแค) พี่สาวผมคนนี้ แม่

เดียวกัน แต่คนละพ่อ พี่สาวผมแต่งงานแล้วทำงานเล่นดนตรีกลางคืนด้วยกันทั้งคู่   ( เล่นเปียโน)

เงินเดือนก็ดีเลยล่ะ สามารถส่งบ้านส่งรถได้อย่างสบาย พี่สาวผมเห็นว่าผมจะไม่เรียนต่อก็เลยถาม

ผมว่าจะหัดเล่นเปียโนไหมล่ะ ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็ไปเรียน กศน.เอา ผมคิดแล้วก็น่าสนใจ เงินเดือนก็ดี แถมเสาร์

อาทิตย์ก็ยังได้ไปเรียนต่อ ถ้าเล่นเป็นเมื่อไหร่ก็ไปหางานทำได้อีก ผมจึงตอบตกลงไป

พี่สาวผมให้พี่เขยผมเป็นคนหัดให้ แต่ไม่ได้หัดเปียโนนะคับ พี่เขยบอกว่าเล่นอีเล็กโทนดีกว่า ง่ายกว่า ถ้าขืนหัด

เปียโน ผมอดตายพอดี เพราะใช้เวลามากกว่า   สรุปเป็นว่าผมเริ่มหัดอิเล็กโทนทุกวัน

8 โมงเช้า ถึง 11 โมง พอช่วงเที่ยงพี่เคยผมตื่นก็จะลงมาต่อเพลงใหม่ให้ผมทุกวัน ผมใช้ชีวิตอยู่ย่างนี้

ประมาณ3 เดือน พี่เคยผมก็เอ่ยขึ้นว่า เฮ้ย! กบ เล่นพอได้แล้วนี่ เอางี้ดีไหม กลางคืนไปเล่นแจมกับพี่

ช่วยที่ยังไม่มีแขก  จะได้หาประสบการณ์ แล้วยังไงจะแบ่งค่าทิปให้กินขนม  ผมตอบตกลงเลยคับ

เพราะคิดว่าได้ไปดูอะไรใหม่ๆ แถมยังได้เงินอีก ซึ่งตอนนั้นผมไม่มีรายได้อะไร ต้องอาศัยเงินจากแม่ ว่าแล้วก็ลุยเลย

(ชีวิตผมต่อจากไปเป็นจุดหักเหเลยคับ มีทั้งดีและร้ายตามเข้ามา)

                            แล้ววันที่ผมจะได้ไปลุยชีวิตกลางคืนครั้งแรกก็มาถึง   กบ แต่งตัวเสร็จหรือยัง

พี่จะไปทำงานแล้วเดี๋ยวสาย คับ ผมวิ่งลงมาจากชั้นสอง ว้าว มันดูดีกว่าที่คิด พี่เขยผมเห็นการแต่ง

ตัว กับชุดที่เพิ่งไปซื้อมาใหม่ มันเป็นชุดกางเกงยีน เสื้อยืดคอเต่า แล้วใส่เสื้อสูตรไว้ข้างนอก ซึ่งผมไม่เคยแต่ตัวแบบ

นี้ พี่สาวผมเป็นคนจัดการให้ทั้งชุด 2 ทุ่ม รถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากบ้าน จุดมุ่งหมาย คือ สีลมซอย 4  โอ้วแม่เจ้า

ทำไมคนมันเยอะจังว่ะ ผมนึกในใจเมื่อมาถึงที่จอดรถ

ระหว่างที่เรากำลังเดินจากที่จอดรถไปยังร้านที่พี่เขยผมเล่นดนตรีอยู่ พี่เขยผมก็พูดขึ้นว่า กบเรามาทำงานนะ ถึงแม้จะ

มาฝึกก็ตาม คิดเสียว่าที่นี่เป็นโรงเรียน สิ่งที่เราเห็นบ้างที่มันก็เหมือนภาพลวงตา

มีสมาธิกับสิ่งที่เราทำ นึงถึงแม่กับอนาคตเราไว้ ครับ ผมรับปากออกไปทั้งที่ยังงงอยู่อารายของเค้าฟะ มาฝึกดนตรี

ทามไมมันมีภาพลวงตาด้วยวะ ว่าแล้วก็เดินต่อไป สวัสดีพี่หมู วันนี้มาแต่วันเลย

อืม พอดีเอาน้องมาแจมด้วยเลยรีบมา เด็กหนุ่มหน้าตาดีเอ่ยปากทักพีเขยของผมพร้อมกับเปิดประตู

ก้าวแรกที่ผมเดินเข้าไปในร้าน เวรร้านไรวะกลิ่นไม่ค่อยดี (กลิ่นอับชองบุหรี่กับน้ำหอมปรับอากาศ

มันปนกัน กลิ่นแปลกๆ ผมพยายามมองไปรอบๆร้านเพื่อสำรวจรอบๆ  ทันใดนั้น สายตาเป็น 10 คู่

ก็จ้องมาที่ผม ผมรู้แล้วว่าจะทำยังไง หลบคับมองพื้นพรมดีกว่า ไม่หลบได้ยังไงคับ ก็คนที่มองมา

เป็นผู้หญิงทั้งนั้นอ่ะคับ กำลังนั่งแต่งหน้าทางปากกัน บางคนก็นั่งกินข้าว  พี่หมูพาใครมาหรอ

อ๋อ น้องชายพี่ จะเอามาช่วยเล่นหน่อย โห้ไม่รู้นะว่ามีน้องชายหล่อๆด้วยหรือพี่ หนูขอจองได้ไหม

เฮ้ย ไม่ได้ยังเด็กอยู่เลย 15 เอง ไม่เด็กแล้วพี่ กำลังดีเลยแล้วพวกเธอก็หัวเราะกันใหญ่ ผมนึกในใจ

ถึงบางอ้อเลย ภาพลวงตามันคงเป็นแบบนี้   ผมนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเวที พี่เขยผมกำลังตั้งเครื่องอยู่

ผมมองไปรอบ ภายในร้านไม่ใหญ่อะไรมากนัก มีโซฟา ประมาณ 10 ชุด หน้าบาร์ก็มีเก้าอี้อยู่สัก

10 ตัว แล้วก็เป็นเวทีดนตรี ซึ่งพี่เขยผมเล่นอิเล็กโทนคนเดียว สมันนั้นจะใช้อีเล็กโทนเล่นกับซีเควนเซอร์ ไม่มีคารา

โอเกะแบบปัจจุบัน    กบ ขึ้นมาข้างบนเลย เด๋วเล่นเพลงบรรเลงที่ฝึกมาก่อนนะ

ช่วงหัวค่ำไม่มีแขก  พอมีแขกพี่จะมาเปลี่ยน คับ !   ผมรับปาก   พร้อมกับหยิบโน้ตเพลงขึ้นมา

ผมสูดลมหายใจลึกๆ เพื่อให้หายตื่นเต้น มันเป็นครั้งแรกของผมเลยก็ว่าได้ กับการได้ขึ้นเวที

สายตาของพนักงานเริ่มมองมาที่ผม ....แล้วผมก็ผ่านเพลงแรกไปได้ด้วยดี จะมีผิดๆเพี้ยนๆไปบ้าง

แต่ก็ถือว่าพอให้อภัยได้เพราะมันเป็นครั้งแรก  เสียงตบมือดังขึ้นเมื่อจบเพลงพร้อมเสียงของเธอคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

เพื่อขอเพลง ผมยิ้มให้แก่เธอแบบจืดๆ เพราะผมไม่รู้จักเพลงนี้เลย กบ ลงมาก่อน

เด๋วพี่เล่นให้เอง ผมลงมานั่งข้างเวที ในตอนนั้นผมก็ยังตื่นอยู่นะคับ (ค๊อกเทลเล้าสมัยก่อนคล้ายๆ

คาราโอเกะในสมัยนี้ ต่างกันตรงที่ใช้ดนตรีเล่นสด มีทั้งแบบเป็นวง หรืออีเล็กโทนคนเดียว แขกสามารถขึ้นมาร้อย

เพลงได้)                             

[kobzapza[ความคิด]]

ในระหว่างที่พี่เขยผมเล่น ผมก็นั่งมองไปรอบ ซึ่งแขกก็เริ่มเข้ามาบ้างแล้ว ส่วนใหญ่มากันเป็นกลุ่ม

อายุมากๆกันทั้งนั้น (รุ่นพ่อผมยังได้เลย) ดนตรีเล่นไปเรื่อยๆ แขกที่จะร้องเพลงก็ขึ้นไปร้อง พวกไม่ร้องก็นั่งคุยกับ

น้องๆ บางคนก็เริ่มมีกอดมีหอมกัน บางครั้งผมหลบสายตาแทบไม่ทัน นึกไม่ถึงด้วยว่าน้องๆพวกนั้นเขายอมให้แขกที่มา

เที่ยวทำไปได้ยังไง    กบ...พี่เขยผมเรียกขึ้นมาร้องเพลงให้หน่อยซิ พอดีแขกขอเพลงพี่ผมร้องได้ คับผมเดินขึ้นเวที

หยิบไมค์สายตาตอนนั้นไม่มองใครเลยคับ จ้องไปที่สมุดเนื้อเพลง ที่มีหลอดไฟดวงเล็กส่องมาเพื่อมองเห็น เพราะภาย

ในร้านมืดสนิทเลยคับ

ที่แล้วมา..เธอไม่เคยดูแลหัวใจ ที่แล้วมา..เธอ..(เพลงกองไว้ของเจคับ)มันดังมาในสมัยนั้นและผม

ก็เลือกที่จะฝึกร้องเพลงนี้เป็นเพลงแรก และก็เป็นเพลงแรกจริงที่ผมใช้มันขึ้นเวทีเริ่มต้นชีวิตนักดนตรีกลางคืน เมื่อจบ

เพลงเสียงตบมือดังขึ้น..(ตามมารยาทหรือเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจ) แต่ที่แน่ๆ

ผมได้ 1 ดื่ม จากแขกที่ขอเพลงนี้ มันเป็นดื่มแรกในชีวิตด้วย (1 ดื่ม ราคา150 บาท ผมได้ 100 บาท

ทางร้านได้ 50 บาท) ผมลงจากเวทีมานั่งโต๊ะข้างเวที ดูพี่เขยผมเล่นไปเรื่อยๆ ดูแขก ดูน้องๆที่นั่งกับแขก ชักเริ่มง่วง

แล้ว ปกติผมเข้านอนประมาณ 4 ทุ่ม ผมมองนาฬิกานี่ 5 ทุ่มกว่าแล้ว กบง่วงหรือยัง

ยัง ยังคับ ถ้าง่วงบอกนะ เด๋วพี่พาไปนอนที่ห้องแต่ตัวผู้หญิง ๑#$%!^&*! เวนแล้วไง ผมนึกในใจ

ถึงง่วงยังไงก็ต้องทนหน่อยละวะ ดีกว่าไปนอนห้องแต่งตัวผู้หญิง แล้วผมก็แพ้อารมณ์ง่วงของตัวเอง

กบ เฮ้ยนั่งหลับหรอ ไปพี่พาไปน้อน  ผมเดินตามพี่เขยไปในห้องแต่งตัวผู้หญิง...อ่ะนอนตรงนี้นะพอได้นะ

พี่แอบมานอนบ่อยเหมื่อนกันเวลาไม่มีแขก คับ ผมนั่งลงบนโซฟา ภายในห้องนั้นมืดสนิทเลยไม่ได้เปิดไฟ

เพราะกลัวแสงออกไปรบกวนภายนอก ผมเผลอหลับไปไม่รู้นานเท่าไหร่

          ว้าย! ใครนั้น ผมตกใจตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงผู้หญิงร้อง พร้อมกับแสงไฟที่เปิดขึ้น เออๆ อ้าวน้องพี่หมูหรอ

ทำไมมาอยู่ในนี้ เธอคนนั้นเอ่ยถามผม คือ....

[NK]

     ยาว ยาว เลยคับ   

[ducky®]

เรื่องราวน่าสนใจคับ เป็นชีวิตเบื่องหลัง(เวที)จริงๆ

[ohmanitus]

ยาวเลยลูกพี่ 

[chanman]

งานนี้ก่าจบ หลายเดือนแน่ ๆ ย้อนไป 20 ปีก่อนนู๊น ก่าจะเข้าปัจจุบันอีกนานเรย

มาลงชื่อจองอ่านไว้ก่อนล่ะกันครับ  :kulorpa'

[alex195]

อ่านเพลือนเลย รอ อ่านต่อนะครับพี่

[MNP :: Freeze!!!]

เราจะได้อ่านเรื่องราวชีวิตและประสบการณ์ของคนที่ทำงานกลางคืนแท้ๆ กันแล้วครับพี่น้องคร๊าบบบบ 

มาปูเสื่อรอต่อครับท่าน ยาวไปยาวไปครับ :kulorpa'

[pippen]

มาลงชื่อ และรอตอนต่อไปอยู่ครับ

[Dr.k]

โอ้ววววว...........มารอติดตามด้วยคนครับ
ว่าเเต่นานจังคับผมติดงอมเเงมเลยอ่ะ

[kimjiman]

น่าติดตามครับ มาต่อเร็วๆนะคร๊าบ 

[Weapon XxX : The Wolf]

ชีวิตเบื้องหลังเวที...น่าติดตามขิงๆ 

มาต่อไวๆนะเกิ๊บ 

[lM-1980]

เรียบเรียงดีคับ เข้าใจง่ายดี


รอต่ออยู่คับ