เพื่อนครับ น้ำตาเพื่อนไหลครับ :dookdik23:

ถือว่าเป็นคนนึงที่ไกล้ชิดเรื่องนี้พอสมควร เพราะป๋มมีปลากรอบ มุวะ555

If you belive in the chance. You must belive in DESTINY.

ความโรแมนติกได้ตายจากใจผมไปกว่าปีแล้ว... :yenta4-emoticon-0018:

อิจฉาเฟร้ยยย

DAY 3 – The silence

สายๆของวันหยุดวันนี้ผมตื่นมาดำรงชีวิตตามปกติ
ทำกิจวัตรส่วนตัว หาอะไรกิน Check mail – CLV
ทำอะไรๆ เรื่อยเปื่อยจนเวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายๆ
 ในใจคิดถึง เธอ เหลือเกิน แต่ก็รู้ว่าเวลานี้คือเวลาพักผ่อนของเธอ
รออีกหน่อยละกัน ซักบ่าย 3 ค่อยโทรไปปลุก

3.00 pm กดโทรศัพท์ไปหาเธอ...........เงียบ
3.30 pm โทรไปอีกครั้ง.......................เงียบ

มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ๆๆ เธอคงยังไม่ตื่น งั้นส่ง sms
Call me when you wake up na, miss you

ล่วงเลยไปจนถึง 6.00 pm...................เงียบ
เวลานี้น่าจะตื่นแล้วนี่นา
โทรไปหาอีกครั้ง.......................เงียบ
โทรไปอีก..................................เงียบ

มองโลกในแง่ดี เธออาจกำลังยุ่งๆ หรืออาจไม่สบาย งั้นส่ง sms
Are you OK? Please let me know if everything alright.

.................เงียบ......................

ผ่านมาถึง 8.30 pm เวลาที่เธอต้องเข้าทำงานที่ร้าน
โทรไปหาเธออีกครั้ง..............เงียบ
มองโลกในแง่ดีไม่ไหวแล้ว
โทรไปหาเพื่อนสุดเลิฟ สุดหล่อ ขอเบอร์เซลที่ร้านหน่อยจิ
เพราะอยากรู้ว่า เธอ มาทำงานหรือเปล่า
โทรไปหา เซลสุดสวย...................เงียบ
9.00 pm โทรไปหาเซลอีกที..........เงียบ
ส่ง sms ไปหาเธออีกครั้ง
What happen? Am I do anything wrong? Please let me know,
now I think of you so much.

ไรกันเนี่ย..........ผมบ่นกับตัวเอง......แล้วทุกอย่างก็....เงียบ.........

   เอาแล้วไง..ทำไมตอนท้ายๆนี่ เริ่มเหมือนผมแล้วแฮะ.. ความวังเวงเริ่มก่อตัว..ความหมองมัวเริ่มปรากฏ.. อย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิดนะ..

สู้โลดคับ    โทรต่อปาย  ตื้อเท่านั้นที่ครองคับพี่  :dookdik25:
ฮือ  :yenta4-emoticon-0018: ถึงจารู้ว่ามานต้องเส้า ก้อยังเชียร์คับ

DAY 4 – The HOLE

วันแรกของการทำงาน ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติ
แต่ผมทำงานไปแบบเซ็งๆ  รอเพียงให้หมดเวลาเท่านั้น
เธอ ยังคงไม่รับโทรศัพท์ของผม
เธอ ยังคงไม่ตอบ sms ของผม

10.00 pm. โทรหาเพื่อนสุดเลิฟ สุดหล่อ ผู้มี ipod ในครอบครอง
บอกว่า ผมจะเข้าไปที่ร้าน บอกเซล เอาเหล้าออกมาให้หน่อย
เค้าถามว่าผมจะเข้าไปทำไม รอค่อยไปพรุ่งนี้ด้วยกันสิ
ผมตอบไปว่า รอไม่ได้แล้ว
ผมต้องไปคืนนี้ มีเรื่องที่ผมต้องรู้ มีเรื่องที่ผมต้องทำ

 11.00 pm ผมมายืนอยู่หน้าร้าน
เซลออกมาต้อนรับ ถามผมว่าทำไมมาคนเดียว
ผมตอบไปว่า มาหาคำตอบ เซลมองหน้าผมแบบงงๆ
ผมเดินเข้าไปในร้าน สายตากวาดไปเพื่อมองหาเธอคนนั้น
แต่ด้วยแสงสว่างที่มีจำกัด ทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน
ผมยังหาเธอไม่พบ

ผมเลือกนั่งที่โต๊ะริมประตู ที่สามารถมองเห็นโซฟาได้ทั้งหมด
เพราะผมรู้และมั่นใจว่า เธอ จะต้องนั่งอยู่ที่โซฟาตัวใดตัวหนึ่ง
ผมนั่งกินเหล้าคล้าเสียงเพลง ที่บรรเลงไปอย่างช้าๆ
ทั้งเซลและน้องๆที่คุ้นหน้ากันแวะมาทักทาย
พวกเธอแปลกใจที่วันนี้ผมมาคนเดียว ผมบอกพวกเธอไปว่า
ผมไม่เป็นไร สบายดี แค่มาพิสูจน์อะไรนิดหน่อย

เหล้าแก้วที่ 3 หมด สายตาเริ่มปรับชินกับความมืดได้ดีขึ้น
ผมหันหลังกลับไปมองที่โซฟาอีกครั้ง.....
แล้วเธอก็นั่งอยู่ที่นั่น ผมเห็นเธอ เธอเห็นผม เธอดูแปลกใจที่ผมมาคืนนี้

เสียงดนตรีดังขึ้นมา โหว่ว โอว โนว โนว....หวั่นไหวของ Body slam
สาดดดดดดดด ไอ้วงบ้านี่ เมิงมาเล่นเพลงนี้ ตอนนี้ทำไม...
ไม่อยากจะเหลียวมอง.....ฉันเคยบอกตัวเอง แต่ยังทำไม่ได้
ไม่อยากจะสนใจ แต่รู้ว่าไม่มีวัน และก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร.....
ผมนั่งมองเธอจนจบเพลง......

รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง รู้ว่าเหนื่อยถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง
ยังไงจะขอลองดูซักที........คืนนี้เมิงเลือกเล่นเพลงได้ตรงชีวิตกรูเจงๆ...
หันไปมองหน้าเธออีกครั้ง กระดกเหล้าแก้วที่ 5 เข้าปาก
ก่อนเดินออกไปสงบสติอารมย์หน้าร้าน.....

รออ่านด้วยเช่นกันครับ

กร๊สสสสสส  :yenta4-emoticon-0018: :yenta4-emoticon-0018:

รอม่ายหวายยยแร้ววววว

เค้าตื่นเต้นนนน

ว่าจะไม่พิมพ์ตอบกระทู้จนกว่าจะจบ แล้วเดี๋ยวเค๊ามาแจมรายละเอียดด้วย
แต่ขอหน่อยเห๊อะ .... รีบๆพิมพ์แล้วโพสต์ต่อสิเฟ้ย พี่น้องครับ มันค้างอ่ะ

ถ้าจะพิมพ์จนจบในคืนนี้ เดี่ยวเค๊าเลื่อนนัดปาร์ตี้ออนเดอะบีชของเค๊าออก
ไปก็ได้เพื่อตามกระทู้ มาเขียนต่อเร็วๆ แล้วเดี๋ยวเราบินไปสิงค์โปร์กัน ท่าน
ก็ไปตามหารักแท้ ส่วนข้าพเจ้าขอไปสาดดื่มที่คลับแถว Singapore รอนะ