สวัสดีครับ ทุกท่าน ผมเป็นสมาชิกบอร์ดนี้อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่สามารถบอกได้ ทำให้ผมต้อง Log-in เข้ามาในชื่อใหม่ครับ
เรื่องราวในชีวิตของผมนั้น อาจจะไม่หวือหวานัก แต่อยากจะแชร์ให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ได้รับรู้ร่วมกันครับ
สถานที่บางที่ที่ไม่มีประเด็นอะไร ผมจะบอกชื่อไว้นะครับ แต่ในบางที่ขอสงวนเอาไว้เนื่องจากกลัวงานเข้านะครับ
Episode 1 : โคโยตี้รำลึก
ย้อนกลับไปเมื่อสมัยประมาณ 7 ปีที่แล้วในสมัยที่ผับโคโยตี้ยังไม่มีมากมายเท่าไหร่นัก
ในวัย 22 ปีของผม ในวัยนั้นของผมเคยเที่ยวแต่แนวผับทั่ว ๆ ไป นั่งกินเหล้า จีบสาวไปเรื่อย ๆ สมัยนั้น Route 66 ยังไม่ใหญ่ขนาดนี้ ข้าง ๆ ยังมี Interstate อยู่ รวมไปถึงผับมากมายก่ายกองเรียงไปตามความยาวของถนนเส้นที่มีชื่อว่า Royal City Avenue
ผมใช้ชีวิตอยู่กับการเที่ยวผับแบบนี้จนกระทั่งวันหนึ่งมีเพื่อนรุ่นพี่ได้ชวนไปเข้าผับอีกลักษณะหนึ่ง สำหรับผมถือว่าเป็นเรื่องแปลกใหม่ในชีวิตวัยรุ่นเลยทีเดียว แต่เนื่องจากความอยากรู้ อยากลอง ผมจึงได้สัมผัสกับผับแนวโคโยตี้เป็นครั้งแรกในชีวิต
หลังจากเพื่อนผมมารับที่บ้านและพาเข้าสู่ถนนสุขุมวิท หลังจากที่จอดรถเรียบร้อยแล้ว ผมรับรู้ได้ถึงสถานะของรถยนต์รอบ ๆ ตัว ไม่ว่าจะเป็นรถยุโรปราคาแพงจัด หรือรถสปอร์ตสุดหรูหลากหลายยี่ห้อ ที่บนท้องถนนอาจจะไม่ได้เห็นกันง่าย ๆ แต่ ณ ที่แห่งนี้ สามารถเห็นได้แทบจะทุกรุ่น บ่งบอกถึงสถานะของที่เที่ยวแห่งนี้ได้เป็นอย่างดี
ผมเดินก้าวเข้ามาสู่หน้าร้าน ซึ่งในไม่กี่นาทีถัดมา สถานที่แห่งนี้จะทำให้ชีวิตผมมีเรื่องราวมาเล่าให้ทุกท่านฟังได้ถึงวันนี้ ที่แห่งนั้น คือ
เดอะ ฟอเต้
ผมเดินเข้าไปพร้อม ๆ กับเพื่อนที่เป็น member อยู่ก่อนแล้ว หลังจากสายตาเริ่มปรับกับความมืดได้บ้าง สิ่งที่สายตามองเห็นก็คือ สายสวยจำนวนมาก ที่รูปร่างงดงามแทบทุกคน เรียกได้ว่าทุกคนที่ยืนเต้นกันอยู่นั้นแทบจะไม่มีหน้าท้องกันเลย เธอทุกคนสวมใส่เสื้อเอวลอย กางเกงขาสั้นกุด และรองเท้าบูท ยังเป็นภาพที่ติดตาตรึงใจผมมาจนถึงทุกวันนี้ ภาพที่เห็นในวันนั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมงเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมไม่สามารถเรียก PR ได้อีกตลอดอายุการเที่ยวของผมจริง ๆ
ผมเองก็ไม่รู้ว่าในสมัยนั้นมีการสาดดื่มกันอย่างไร รู้เพียงแต่ว่า มีผู้ชายวัยกลางคนดูมีฐานะจำนวนหนึ่งนั่งอยู่ตามเคาน์เตอร์บาร์ที่มีโคโยตี้กำลังเต้นอยู่ข้างบน และก็สั่งคอกเทลมาวางเรียงกัน และก็จะมีโคโยตี้ ก้มลงมากินคอกเทลดังกล่าว บางคนก็เอาแก้วชนกัน บางคนก็เอามือไขว้กัน แล้วก็ดื่มพร้อม ๆ กัน ในขณะที่บางคนให้ผู้ชายเหล่านั้นถือแก้วไว้ในมือและเธอก็จะก้มลงมาเอาปากครอบแก้วไว้และแหงนหน้าขึ้นเพื่อรับคอกเทลนั้นเข้าสู่ร่างกาย
ผมและเพื่อน ๆ ได้ไปนั่งในส่วนที่ไม่ได้ติดกับเคาน์เตอร์บาร์ดังกล่าว ถึงเวลาก็ค่อย ๆ ผลัดกันไปยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ในรอบที่พวกเธอขึ้นเต้น เวลานั้นได้เห็นการสาดดื่มแบบที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมาก่อนในชีวิต
ผมยืนอยู่ด้านหลังผู้ชาย 2 คนซึ่งดูท่าทางเหมือนว่าจะจีบโคโยตี้คนเดียวกัน เริ่มให้ทิป ตามนี้
คนที่ 1 – ให้ แบงค์พัน 1 ใบ
คนที่ 2 – ให้ แบงค์พัน 2 ใบ
หลังจากหยุดนิ่งไปซักพัก ก็เริ่มกันใหม่
คนที่ 1 – ให้ แบงค์พัน 2 ใบ
คนที่ 2 ให้ แบงค์พัน 3 ใบ
โคโยตี้คนนั้นก็ยังเต้นอยู่ข้างหน้าผู้ชายทั้งสองท่าน รวมถึงผมที่กำลังขโมยดูของฟรีอยู่ด้านหลัง
คนที่ 1 - ให้ แบงค์พัน 4 ใบ
คนที่ 2 – ให้ แบงค์พัน 4 ใบ
ผมได้แต่ยืนมองดูว่าเกมส์นี้จะจบลงอย่างไร ซึ่งสุดท้ายข้อสรุปก็คือ
คนที่ 1 – ให้ แบงค์ 5 ใบแต่เป็น 100 USD
ผมยืนช๊อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียวครับ ว่าทำไมมี..คนโง่...อย่างนี้ด้วย ให้เงินกับโคโยตี้ โดยที่ยังไม่รู้เลยว่าจะได้ตัวเธอหรือเปล่า ช่างเป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่าเลยจริง ๆ
ผมไม่เคยคิดเลยว่า ภาพที่เห็นจะเป็นภาพอนาคตของตัวผมในอีก 7 ปีข้างหน้า....
หัวข้อ: ชีวิตของคนกลางวัน..และคนกลางคืน...รักฉบับไม่สวยงามของผม (อ่าน 38467 ครั้ง)