หลังจากที่ผมเขียนกระทู้ http://www.coyotylover.com/index.php?topic=2774.0 นี้จบ มีหลายๆคนถามผมว่า ต่อไปจะมีเรื่องอะไรต่ออีกไหม ผมใช้เวลาคิดอยู่นานว่าผมควรจะเขียนแชร์ประสบการณ์อีกดีหรือป่าว เพราะจากกระทู้เก่า มันก็ทำผมงานเข้าเยอะอยู่แล้ว แต่ก็นะไหนๆก็ไหนๆแล้ว



งานของผมเข้าเป็นชีวิตประจำวันอยู่ละ เอาก็เอา ลองดูกันอีกสักตั้ง เลยจะขอเขียนเรื่องราวของผมต่อ เรื่์องราวที่จะเีขียนต่อไปนี้ เป็นเรื่องราวตั้งแต่แรกๆที่ผมได้เข้ามารู้จักเวบไซด์CLVแห่งนี้ ผมขออธิบายย่อๆเลยละกัน คือตอนแรกนั้นผมเที่ยว ผมกินหญ้าของผม อยู่ที่ไม้เอก กับเล่าบรรดาเพื่อนของผม



จนวันหนึ่งผมได้เข้ามารู้จักCLV ตอนแรกผมก็ยังไม่ได้สมัครสมาชิกแต่อย่างใด แต่พอผมได้อ่านกระทู้ของท่านพัทยา http://www.coyotylover.com/index.php?topic=2014.0 แล้วตอนนั้นผมกำลังแดกหญ้าอยู่ซะด้วยสิ กำลังแบบตัดใจครั้งแรกจากสาวกลางคืนอยู่ เลยอยากลองเขียนเรื่องของตัวเองบ้าง



เลยตัดสินใจเขียนดู แล้วช่วงนั้นผมก็ได้เจอและรู้จักสมาชิกCLVหลายๆคน จนเที่ยวด้วยกัน ผมได้สัมผัสอะไรหลายๆอย่าง และมันก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องต่อไปนี้



ผมขอออกตัวก่อนละกันตอนนั้นที่ผมเริ่มได้ไปเที่ยวร้านอื่นๆก็เพราะ พี่ๆในCLVหลายๆคนบอกผมว่า อยู่ร้านเก่าแล้วเมิงก็เจ็บ เมิงจะเที่ยวที่นั้นอยู่ทำไม ลองหาอะไรใหม่ๆดูบ้าง และช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมตัดใจจากสาวกลางคืนครั้งแรก(แต่ตัดใจได้แปบก็กลับไปแดกหญ้าเหมือนเดิมอยู่ดี ใครที่ยังไม่เคยอ่านกระทู้เก่าของผมก็ลองกลับไปอ่านกันดูนะครับ) และชีวิตของผมก็เริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



เรื่องของผมฉบับนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องเศร้านะครับ แต่มันเป็นเป็นเรื่องที่เกิดจากความเศร้ามาก่อน ใช่ตอนนั้นผมแดกหญ้าอยู่ แต่พอผมได้ไปเที่ยวร้านอื่นๆ เจอสังคมที่เปลี่ยนไป กลุ่มคนที่เที่ยวด้วยกันที่เปลี่ยนไป ทำให้ชีวิตผมเ้ปลี่ยนไปเหมือนกัน จากคนที่เคยกินหญ้า จมปักอยู่กับผู้หญิงคนเดียว เปลี่ยนไปเป็น ยังดีกับผู้หญิงคนนี้อยู่ยังรักผู้หญิงคนนี้อยู่ แต่กับผู้หญิงคนอื่นผม............(ไม่อยากด่าตัวเอง)


จ่ากประสบการณ์การแดกหญ้าอยู่เยอะพอสมควร มันทำให้ผมเข้มแข็งขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น และนั้นละมันคือจุดเปลี่ยนของชีวิตของผม

คนเราใช่ว่าจะต้องกินหญ้าเสมอไปนิ ในเมื่อเคยเจ็บเพราะกินหญ้ามาแสนนาน เอาว่ะ ถึงตาตูเอาคืนมั้งละ เสียกับคนนี้ เอาคืนกับคนอื่นก็ได้ว่ะฮ่าๆๆๆๆๆ

และขออีกนิดเดียวเผื่อมีคนหมั่นไส้ ผมไม่ใช่คนหล่อ รวย หน้าตาดีอะไรเลย แต่อะไรหลายๆอย่าง มันขึ้นอยู่้กับจังหวะและโอกาส เมื่อคุณมีโอกาสแล้วคุณจะคว้าเอาไว้ได้หรือเปล่าเท่าั้นั้นเอง




ทุกตัวละครในเรื่องเป็นนามสมมติ และงดให้ข้อมูลตัวละครทุกตัวในเรื่องครับ แค่ผมเอาเรื่องน้องเค้ามาเขียนผมก็รู้สึกไม่ดีแล้ว ขอความกรุณา อย่าถามถึงตัวละครที่แท้จริง ผมงดบอกชื่อและสถานที่ทำงานตัวละครทุกตัวในเรื่องครับ ไม่ว่าจะทั้งถามต่อหน้า PMถาม msnถาม ผมขอไม่ตอบทั้งสินครับ ขอโทดด้วย คนที่รู้อยู่แล้วก็เงียบๆหน่อยนะครับ






เริ่มเลยละกัน

หลังจากที่ผมได้เจอพี่ๆชาวCLV

แล้วช่วงนั้นผมกำลังตัดใจจากหญิงสาวคนหนึ่ง

ผมเลยได้ออกเที่ยวตามร้านต่างๆมากมาย

ซึงมันต่างจากร้านเก่าที่ผมเคยเที่ยวอย่างมาก

แรกๆมันก็ไม่มีอะไรมากหลอก

แต่จุดเปลี่ยนมันอยู่ตรงนี้ครับ

วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมได้

เป็นครั้งแรกในชีวิต

ที่ผมได้ไปเที่ยวร้านแห่งนี้

และมีอะไรกับสาวกลางคืน คนที่ผมไม่เคนรัน

หรือรู้จักมาก่อนเลย

วันนั้นรุ่นพี่ที่ผมรู้จักคนหนึ่ง

ชวนผมไปงานเลี้ยงวันเกิดเค้า

ในเล้าจ์นชื่อดังแห่งหนึ่ง

ผมไปถึงผมแทบไม่รู้จักครายเลย

เพราะเป้นเพื่อนพี่เค้าทั้งนั้น

พี่เค้าก็ให้เซลล์มาเชียร์เด็กให้ผม

ตอนแรกก็กะไม่ได้เรียกครายหรอก

แปลกถิ่น แถมคนที่เที่ยวด้วยก็ไม่ค่อยรู้จักกัน

แต่ด้วยความที่เซลล์นั้นตื้อเหลือเกิน

ทำให้ต้องเรียกน้องมาคนหนึ่ง

เรียกมาก็แค่นั่งพูดคุย ดื่มเหล้าด้วย

แต่ดูคู่อื่นๆในโต๊ะนั้น นัวกันยับซะละ

ผมก็อยากทำมั่งนะ แต่ด้วยความที่เป้นบอลสวยงาม

บวกกับใจยังไม่กล้าพอ แถมประสบการณ์ยังน้อย

เลยทำให้ผมได้แค่พูดคุยกับเธอ

มือของเธอผมยังไม่กล้าจับเลย

จนเธอต้องมาจับผมก่อน

ฮ่าๆกระจอกจิงๆแหละกูเนี้ย

ใช่คับทั้งคืน คืนนั้นผมกระจอกสุดๆ

ไม่ได้ทำอะไรน้องเค้าเลย

แต่เหตุการณ์สำคับมันไม่ได้อยู่ตรงนี้ครับ

ฮ่าๆตอนนั้นร้านใกล้เลิก

ผมเดินเข้าห้องน้ำไปฉี่


<เดียวก่อนใครหลายๆคนอาจจะคุ้นกับเรื่องที่ผมจะเขียนนะครับ เพราะก่อนหน้านี้ผมเคยใช้Usernameอื่นส่งไปสัก3-4ตอนได้ละ แต่ไม่ต้องไปหานะ ผมลบทิ้งไปแล้ว ตัดสินใจเขียนใหม่ด้วยชื่อนี้ละ เอาเป็นว่ามาอ่านใหม่กันเลยดีก่า ใครที่คุ้นๆก็อ่านผ่านๆไปก็ได้ครับ>


ผมฉี่เสร็จเดินออกจากห้องน้ำเพื่อมุ่งหน้ากลับโต๊ะ

แต่แล้วผมก็สัมผัสได้ว่า มีมือนุ่มๆมาดึงมือผมไว้

ไม่ให้ผมเดินต่อไป

ผมหันไปมอง ผมตกใจ

เพราะผมจำได้ว่าคนที่กำลังดึงมอผมไว้นั้น

เป็นน้องคนหนึ่งที่นั่งกับเพื่อนของรุ่นพี่ผมในโต๊ะ

ผมอึ้งๆอยู่ประมาณ10วิเห็นจะได้

ผมตัดสินใจถามเธอว่า



โอตาคุ : มีอะไรหรือป่าวคับ

เธอ : คือหนูจะพูดยังไงดี

โอตาคุ : เออก็พูดมาเหอะ

เธอ : พี่ชื่อไรหรอค่ะ

โอตาคุ : โอตาคุคับ คุณละ

เธอ : Bค่ะ คือBอยากรู้จักพี่อ่ะ

โอตาคุ : อ้าวทำไมถึงอยากรู้จักอ่ะครับ

เธอ : พอดีว่าเห็นพี่เรียบร้อยดีไม่เหมือนคนอื่นในโต๊ะเลย

ผม : อ่านะ Bนั่งกับพี่....นิ

เธอ : ใช่ค่ะ

ผม : อ่ะพี่เกรงใจพี่...เค้าอ่ะคับ

เธอ : เค้าก็แค่ลูกค้าเพิ่งเคยนั่งด้วยกานนี้หละค่ะ เอางี้ละกัน Bขอเบอร์ได้ไหมร้านเลิกเดียวBโทรหา

ผม : จะดีหรอ



แต่ด้วยความที่ผมก็เป็นผู้ชายทั้งแท่งอ่ะนะ ผู้หญิงเปิดทางมาให้ขนาดนี้ละ เอาก็เอาว่ะ

ผมยื่นโทสับของผมให้เธอ แล้วพูดกับเธอว่า "กดเบอร์ของBมาละกัน เดียวพี่ยิงเข้าไปหา"

 

อยู่ในเหตุการณ์ อิอิ

เคยอ่านแล้วเจงๆด้วย แต่จำชื่อล็อกอินนั้นไม่ได้แหลวแฮะ

ติดตามต่อเนื่องครับ เพราะ ถ้าไม่ได้อ่าน ก็คงจำไม่ได้หรอก 

มาแว้วววว ซีรี่ส์เรื่องใหม่ของ โอตาคุ  :dookdik3: :dookdik3: :dookdik3:

เที่ยวเลาจ์นก็เหมือนขึ้นรถเมล์

มีที่นั่งต้องรีบนั่ง ไม่งั้นอาจจะไม่มีโอกาสอีก


Credit: พี่เจิด อิอิ
 

แสรดดดด

ปรี้อยู่คนเดียวไม่เคยจ่ายปีกเรยยยย

 

แสรดดดด

ปรี้อยู่คนเดียวไม่เคยจ่ายปีกเรยยยย

 

เหงล่วยคับ

 

พอผมกับน้องแลกเบอร์กันเสร็จ

เราทั้งคู่ก็เดินกลับไปที่โต๊ะ

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนกระทั่งร้านเลิก

ผมเดินกลับไปที่จอดรถ

โทรศัพท์ผมดังขึ้น


ป๊าดๆๆๆๆๆ สวรรค์ทรงโปรด น้องBโทรมา

"ฮัลโหลว่าไงครับ"

    "พี่Otakuอยู่ไหนค่ะ"

"พี่อยู่ลานจอดรถค่ะ"

    "Bเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จกำลังจะเดินออกไปค่ะ แล้วพี่จะไปไหนอ่ะ"

"หาที่นอนมั่งจ๊ะ แบบว่าบ้านพี่อยู่ไกลอ่ะ"

    "อ๋อค่ะ แล้วบ้านพี่อยู่ไหนอ่ะ"

"บลาๆๆๆๆ บลาๆๆๆๆ"

     "รอBแปบนึงได้ไหม ไปหาไรกินกัน"

"จะไปกินไรอ่ะ ที่ไหนหว่า"

     "ยังไม่รู้เลยเดียวพี่ไปจอดรอBหน้าร้านนะ"

"โอเค"





หลังจากวางโทรศัพท์ นึกในใจจะผิดไหมเนี้ยกู

รุ่นพี่ในโต๊ะเค้ารัน แต่น้องBดันจะกลับกับกู

แต่ก็เอาว่ะขอโทดละกานนะเพ่

จิ๋มลอยมาตรงหน้าขนาดนี้ ไหนๆก็ไหนๆละ

จัดไปดิว่ะ!!!!!!!

ยืนสูบบุหรี่หนึ่งมวน แล้วก็ขับรถออกไปหน้าร้าน

สักพักโทรสับก็ดังอีกรอบ



"กริ๊งๆๆๆๆ กริ๊งๆๆๆๆ"


     "พี่Otakuรถสีดำคันนั้นใช่ไหม"

"ใช่ๆๆ ขึ้นมาเลย"


แล้วน้องBเธอก็เดินมาขึ้นรถ


"ไปไหนอ่ะครับ"

     "หาไรกินกันพี่อยากกินไรอ่ะ"

"จิงๆพี่ก็ไม่ค่อยหิวอ่ะนะ แต่ก็ม่ะรู้จะไปไหน"

     "อ้าวแล้วพี่จะกินไรละ"

"กินBได้หรือป่าวอ่ะ"

     "ทะลึ่งนะเนี้ย"

"อ้าวแล้วให้พี่กินได้หรือป่าวละ"

     "อยากกินหรอ"

"ก็น่ารักซะขนาดเน้ จะไม่อยากกินได้ไง"

     "แห่มแบบนี้ละปากหวานเชียว"

"เคยชิมหรอจ๊ะถึงรู้ว่าหวาน"

     "ไม่เคยหรอก"

"แล้วอยากชิมปะละ"

     "ไม่อยาก"

"แต่พี่อยากชิมอ่ะ"

     "จะดีหรอ"


เราหันหน้าคุยกันอยู่ สิ้นสุดประโยคที่ว่า "จะดีหรอ"

ผมก็โน้มตัว เอาปากของผมไปประกบปากของเธอ

แปบนึงลิ้นของผมก็เข้าไปอยู่ในปากของเธอ

ลิ้นเราเริ่มพันกันเละเทะ

มือข้างซ้ายของผมค่อยๆลูปไล้ไปที่ขาอ่อนของเธอ

ผมค่อยๆเอาลิ้นและปากของผมออกจากปากเธอ

ผมค่อยๆไซร้ไปที่ซอกคอของเธอ






แต่ทันใดนั้น

โอตาคุ เมิง  ตรูเหรอออออออ เด๋วปั๊ด 
























อ่อ ตรูล้อเล่น วันนั้นตรูตามไปดึกนี่หว่าม่ะมีเด่ะให้เรียก รู้แต่เกือบจะเอาที่เขี่ยบุหรี่+ถังขยะที่ทำจากสแตนเลสตีกบาลโคยูบิอยู่แระ 



 

ซีรี่ส์เรื่องใหม่ของ มารอติดมาครับ