พอดี กระทู้ ก่อน มานหายไป ต้องของโทด MOD ที่ตั้งกระทู้ ซ้ำซ้อน เน้อ
จาก กระทู้เก่า
http://www.coyotylover.com/index.php/topic,5335.400.htmlคนเรามีความอดทน แม้ผมจะโง่งม อยู่ไม่นาน ( ราวๆ 7 เดือน ) ขีดจำกัดมันถึงจุดสิ้นสุด ผมอยากจะ หักใจจากเธอคนนั้น เธอที่เปลี่ยน ทุกอย่างในชีวิต เธอผู้มี เขย่าโลก ให้มีสีสันหลากความรู้สึก ( แม้ส่วนใหญ่จะรู้สึก นอยส์ ก็ตาม ) ไม่ใช่ว่าผมไม่รัก เธอ แต่เพราะ รักมากผมจึง ต้องหันกลับไปรักตัวเองบ้าง ผมอาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดี แต่ กับเธอคนนี้ ผมพยายามจะเป็น ผมพยายามพิสูจน์ ตัวเอง ให้ สม กับ คำว่าดี พอ ผมไม่ได้แคร์ ว่าคนรอบข้าง ผม หรือ เธอจะ มองยังไง และ แน่นอน หนุ่มเจ้าสำราญ แบบ เราๆ คงไม่ใช่ ครั้งแรก แน่ที่มีความรัก
แต่.. ผมแน่ใจว่า รักที่ให้กับ เธอคนนี้มันมีความหมาย มากกว่า ครั้งไหนๆ และคงจะไม่มี ที่มากกว่านี้
ช่วงนั้น กำลังใจมากมาย จาก CLV ที่ คอย ปลอบใจ โทรมๆ แม้มันจะ ช่วยได้ แต่มันก็ แค่ ยาแก้ปวด
เพื่อน ใน CLV ก็ พูด จนเค้าเบื่อที่จะพูด ( ปล่อยตาม เวร ตามกรรมดีกว่า )
ไม่ใช่ไม่มีใครคิดจะ ช่วยแต่ ใจผมยังไม่ ถึง ยังไม่กล้าเล่น รัสเชี่ยนรูเล็ต เสี่ยง ตายเปล่าๆ รู้ว่ามันคงต้อง ทรมาณมากแน่ๆ
จน ท่าน DrunkenPanda พาไป กินหญ้า ร้านเดิม ที่เดิม ที่เดียวกับเธอคนนั้นอีกตะหาก แถม พา เด็กใหม่ มาแนะนำ ( มันรับ บท เสี่ยมากๆ วันนั้น )
แม้ ข้างๆ จะมีสาวงาม ( สวย X เซ็กส์ ร้อน ) แต่ใจผมกลับมา ไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ความรู้สึกยังคงเดิม คอยแต่นั่ง มองเธอคนนั้นแม้จะ แค่ หลังแต่ก็ ช่วยได้ เหมือนคนติดบุหรี่ ยังไงก็ต้อง สูบไม่งั้นอยู่ไม่ไหว เฝ้าแต่ถามตัวเอง ว่า ผมทำทุกอย่างที่ควรจะ ทำเพื่อ เธอคนนั้น เปลี่ยนทุกอย่าง มันกลับไม่ช่วยให้อะไรมันดีขึ้น แม้ จะไม่ได้หวัง ให้เธอมารัก แต่อย่างน้อยคุยกับ ผมหน่อยก็ยังดี ผมยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรผิด ที่ทำให้เธอไม่พูดกับผม ไม่ยอมที่จะ เข้าใกล้ ไม่มีแม้แต่หางตา
มันเป็น สุข แบบเจ็บๆ ที่ถึงแม้ เธอจะเย็นชา ผมก็ยัง เสนอหน้ามาที่ร้านบ่อย ๆ ยังคงเป็นลูกค้าที่ดี เหมือน Panda จะได้ยิน คำพูดจากใจผม หรืออาจจะ เพราะผม ระบายอะไร ต่อ อะไรให้มันฟังเยอะเกิน มัน ลุกเดินมา ตบไหล่ผม แล้ว พูดว่า
Panda : ตื่นจากฝันมาสู่ โลกแห่งความเป็นจริงได้แล้ว
มันเมื่อฟ้าผ่า ลงกลาง กะบาล แม้จะเป็นคำพูดสั้นๆ แต่ สมองผมตีความเท่ากับ 4 หน้ากระดาษ a4
มันจริงคับ ผมไม่ควรจะ เพ้อ ... แล้วก่อนอื่นผมควรทำอะไรล่ะ ใช่ จริง สิผมมีคนนั่งด้วยนะ ผมกลับมาให้ความสำคัญกับคนที่ผม เรียก ( แม้จริง อี Panda จะเรียกก็ตาม )
สมมุติ ว่า ชื่อ B ล่ะ กัน ซึ่งแม้เธอจะมาใหม่ แต่เธอก็เข้าใจ ตามประสาเด็กร้านเดียวกัน เธอรู้ดีว่าผม ชอบ นู๋ D อยู่ แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ตอนนี้เธอนั่งกับผม เธอก็ ต้อง ดูแล ผม ซึ่ง แม้ บุคลิก B จะดู หยิ่งๆ แต่ B กลับคุย เก่ง เอาใจเก่ง เธอดูเป็นมืออาชีพ ทุกครั้งที่ สายตาผม เอียงไปทาง นู๋ D เหมือน B จะรู้และเอาใจใส่ เธอ พยายามดึง สมาธิผมกลับมาได้ ตลอด B มาอุด ช่องว่างที่ผมไม่เคยได้รับ จาก นู๋ D ความสนุก ทำให้ผม ดื่ม อย่างรวดเร็ว แบบที่ ไม่เคยเป็นแบบนี้มานาน
ชัก ตึงๆ ผมขอตัวไป สูดอากาศข้างนอก หันชวน Panda ไปดู .... แจรด แม่ม ห้าวเป็ง ซ้ายคน ขวา คน นั่งตักอีกคน ทั้งหอม ทั้ง ล้วง
แสรด ... ไม่ชวนดีกว่า ไปคนเดียวก็ ได้
ผมยืนคนเดียวหน้าร้าน คิดๆ ดู ว่าเกิดอะไรกับ ตัวเอง ผมรู้สึกดี จริงๆ .. ถ้าเป็น B คงช่วยให้ผม หักจาก นู๋ D ได้ แต่ไม่ใช่ว่า ผมจะ หันไป ชอบ B แต่มันคงเป็นจุดเริ่มต้น ให้ จิตใจผม ดีขึ้น และถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ไม่อยากจะ รักใครอีก ไม่อยาก นอยส์ อีก
B : อ่ะ พี่ Sky ผ้า เย็น
.... ป๊า...ด รู้งานมาก ผม เอื้อม มือจะ หยิบผ้าเย็น แต่ B ดึงมือกลับ
B : ไม่ได้ให้ ชิ ( ทำแก้ม แอ๊บแป๊ว ) ... จะ เช็ดให้ ตะหาก
ok ผมว่า B ดูมีเสน่ห์ แบบ สาวเจ้าชู้ แบบ อย่าลืมว่าหัวใจผมมันไม่มีที่ว่างให้ความรู้สึก แบบนั้น B เดินมาใกล้ ขนาดที่ น้องสาว B กับ SKYjr ชนกันแล้วเช็ดหน้าให้ผม ปากเราใกล้กัน ห่างไม่ถึง คึบ กลิ่นน้ำหอมของ B เตะจมูกเล่นเอา Jr. ผมคึกคัก
Mr.Sky : ทำไมผ้ามันเย็นจัง
B : เย็นจนเสียว สันหลังเลย ป่ะ ( ยิ้ม )
Mr.Sky : ( ยิ้ม ) ยิ่งกว่าอีก
แม้ผมจะหายไป นาน Panda ก็ยังคงไม่ออกมาตาม เพราะ มันโดน แซนวิช หอม ซ้าย หอมขวา อยู่
B จูงผมกลับมานั่งที่ โต๊ะ และเรา แลกเบอร์ กัน และ เหมือนเวลา มัน แสนจะเร็ว .. แป๊บเดียว 7 ช.ม.
B เดินมาส่งผม เธอยังไม่ ยอมให้ผม กลับ ให้ผม ยืนคุยกับ เธอก่อน และเราก็ จูบ กัน... มันช่วยผมได้เยอะ มากๆ ทั้งคืนไม่ได้ คิดถึง นู๋ D เลย แต่ ผมเห็น นู๋ D ออก มายืนดูผม หน้าร้าน แต่ ... ผมไม่สนใจ และ ตอนนี้ผม เริ่มแข็งแรงขึ้น มันเป็น ก้าวแรกของ การ ปฏิวัติ ของผม