*-* : ถ้าผมรู้ก่อนหน้านี้สักนิด ผมจะไม่ถามพิมเลยว่าจะไปต่อที่ไหนดี ชัยยักคิ้วใส่ผม
วันนี้พิมมาแปลกมาก บอกตามตรงเลย ผมเริ่มรู้สึกหนักใจขึ้นมาบ้างแล้ว เพราะผมกับวิ
ยังมีการพูดคุย คบหากันอยู่บ้าง ถ้าพิมเกิดรู้ขึ้นมา มันอาจจะสร้างปัญหาให้กับผมได้
แต่ทำยังไงได้คับ เมื่อมาถึงตรงนี้แล้ว ถ้าจะถอย ก็ยิ่งจะสร้างความไม่ไว้ใจให้กับพิม
เข้าไปอีก คงต้องปล่อยเลยตามเลยไป อย่างน้อง วิ เองก็คงช่วยผมได้บ้าง
กบ : งั้น ก็ไปกันเลย เด๋วร้านปิดซะก่อน
ชัย : ไปร้านวิ กุกลัวเงินจะไม่พอเลี้ยง
พิม : ไม่เป็นไร เดี๋ยวพิม กับ กบ ช่วยออก
*-* : พวกเราเดินออกมาหน้าร้าน แท็กซี่แล่นมาพอดี ผมรีบยกมือเรียก ทันทีที่รถจอด
กระจกก็ค่อยๆลดลง ผมบอกถึงจุดหมายที่ต้องการจะไป ก่อนที่พวกเราทั้งหมดจะก้าวขึ้นรถกัน
รถใช้เวลาไม่นานก็ ก็พาเรามาถึงยังหน้าร้าน พวกเราทั้งสี่คนก้าวขาลงจากรถ ก่อนที่ผมจะเป็นคน
เดินนำเข้าไปในร้าน ถึงแม้ผมจะยังรู้สึกกังวลอยู่บ้าง แต่ทำยังไงได้คับ เมื่อสถานการณ์มันบังคับ
น้องๆที่นั่งอยู่หน้าร้าน ยกมือไหว้ พร้อมกับทักทายผม ผมได้แต่ยิ้มบางๆตอบกลับไป พวกเราทั้ง
หมดเดินเข้ามาอยู่ในร้านเรียบร้อยแล้ว ผมรีบกวาดสายตามองไปรอบๆร้าน เหมือนกำลังมองหา
อะไรบางอย่าง ใช่แล้วครับ ผมมองหาวิ นั่นเอง พนักงานเดินเข้ามาหาเรา
พนักงาน : มากันกี่คนคะ
กบ : 4 คนครับ
*-* : ผมเดินตามพนักงานไปหาโต๊ะนั่ง ผมยังมองหา วิ ไม่เจอ
พนักงาน : เปิดเหล้าอะไรดีคะ
กบ : เออ ! พี่บอยอยู่ไหมคับ
พนักงาน : อยู่คะ รบกวนช่วยตามให้หน่อยนะคับ บอกว่าคนชื่อ กบ มาหาคับ
*-* : พนักงานเดินออกไปตามพี่บอยให้กับผม
พิม : ท่าทางจะมาบ่อยล่ะสิ
กบ : ไม่นะ พิมจำไม่ได้หรอ เมื่อก่อนที่กบมาสอนดนตรี ลูกพี่บอยเค้าไง
พิม : อ๋อ จำได้แล้ว พิมลืมสนิทไปเลย อีกอย่างตอนนั้น พิมไม่ค่อยได้สนใจสักเท่าไหร่
กบ : อืม พิมน่าจะจำได้นะ พี่บอยก็เคยไปร้านพี่นิดไง
พิม : จำได้แล้ว ที่ไปกับ วิ ใช่ไหม
*-* : ไม่น่าเชื่อว่า พิม จะจำไม่ได้ เล่นเอาผมงงไปเหมือนกัน ผมค่อยโล่งใจขึ้นมาบ้าง
อย่างน้อย พิมก็คงจะสบายใจมากขึ้น พี่บอยเดินมาพอดี ผมลุกขึ้นทำทายแก
กบ : สวัสดีคับพี่บอย
พี่บอย : นึกว่าใครที่ไหน
กบ : พอดีคิดถึงพี่บอยคับ เลยแวะมาเที่ยว
พี่บอย : แล้วสั่งอะไรหรือยัง
กบ : ยังเลยคับ
พี่บอย : เหล้าเหลืออีกหลายขวดนี่ เด๋วพี่ให้เด็กไปเช็คดู รอแป๊บนึงนะ (พี่บอยลุกไปแล้ว)
พิม : กบเปิดเหล้าไว้หรอ
กบ : เปล่า พอดีพี่นิดเปิดเมมไว้นานแล้ว แกบอกกับกบว่าถ้ามีเวลาก็แวะมา
พิม : อ๋อ แบบนี้นี่เอง
กบ : แต่ก็ไม่ค่อยได้มาหรอก พิมก็เห็นๆอยู่ ไม่เชื่อถามพี่บอยดูก็ได้
พิม : ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ทำไมต้องรีบแก้ตัวด้วย
*-* : กรรม ! คิดไปแบบนั้นซะอีก (หรือผมจะกินปูนร้อนท้องไปเอง) โชคดีที่พี่บอยเดินมาพอดี
อย่างน้อยมันก็ช่วยทำให้สถานการณ์บนโต๊ะดีขึ้น
พี่บอย : เปิดขวดไหม้เลยก็แล้วกัน ขวดเก่า เหลือนิดเดียว
กบ : แล้วแต่พี่คับ เออ นี่ พิม แฟนผมเองคับ ส่วนนี้ก็ โจ ชัย เพื่อนของผมเอง (ทั้งหมดพร้อม
ใจกันยกไหว้พี่บอย)
พี่บอย : โห วันนี้พาแฟนมาเปิดตัว งานนี้สาวๆอกหักกันเป็นแถว
กบ : เหอะๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกพี่
พี่บอย : แล้วเรียนจะจบหรือยัง
กบ : เออ ผมลาออกแล้วคับ
พี่บอย : หา ลาออกแล้วหรอ แล้ว กบทำอะไรอยู่ตอนนี้
กบ : ยังเลยคับ เพิ่งลาออกไม่ถึงอาทิตย์เลยคับ
พี่บอย : แล้วจะกลับมาเล่นดนตรีหรือเปล่า
กบ : ก็คงอย่างงั้นคับ ถ้าอะไรมันอยู่ตัวแล้ว ก็จะกลับไปเรียนต่อ
พี่บอย : ถ้างั้นเด๋วพี่จะถามเพื่อนให้ พอดีมันจะเปิดร้านใหม่ ไม่รู้ว่ามันได้นักดนตรีหรือยัง
กบ : หรอคับพี่ ยังไงก็ขอบคุณพี่ล่วงหน้าไว้ก่อน
พี่บอย : แต่ยังไม่รับปากนะ
กบ : ไม่เป็นไรคับ
พี่บอย : งั้นตามสบายเลยนะ พี่ไปดูลูกค้าก่อน ถ้ายังไงก็จะแวะไปแวะมา
กบ : คับพี่ (พี่บอย ลุกออกไปดูลูกค้าโต๊ะอื่นแล้ว)
ชัย : มรึงโชคดี มีแต่คนช่วยมรึง
กบ : ถึงคนอื่นจะช่วยกุ เมตรากับกับกุ แต่พ่อกุ ไม่ยอมรับ เป็นมรึงคิดยังไง
โจ : เราว่า อย่าพูดเรื่องนี้ดีกว่า มาเที่ยวเพื่อพักผ่อน ไม่ใช่มาคุยเรื่องความทุกข์
กบ : เราไม่คิดอะไรอยู่แล้ว ภูมิใจด้วยซ้ำ อายุ 18 มีเมีย 1 คน มีหนี้เป็นแสน มีใครทำได้
อย่างเราบ้าง
พิม : ตาบ้า ยังมีหน้ามาคุยอวดชาวบ้านเค้าอีก
*-* : เรานั่งคุยเล่นกันไป ผมพยายามมองหา วิ หรือวันนี้ วิ จะไม่มาทำงาน ไม่น่าเป็นไปได้
ปกติ วิ ไม่เคยที่จะหยุดงานง่ายๆ ถ้าไม่มีธุระจำเป็นจริงๆ
พิม : มองหาใครหรอ
กบ : มองดูร้าน ที่นี่เค้าแต่งสวยดี เผื่อวันหน้าจะมีโอกาสเปิดร้านเอง
พิม : มองดูร้าน หรือมองดูอย่างอื่น
กบ : หือ มองอาราย พิม
ชัย : มรึงขึ้นไปร้องเพลงให้ กุ ฟังหน่อยสิ
กบ : ไม่อ่ะ วันนี้ขออยู่เฉยๆดีกว่า
*-* : ถึงแม้สถานการณ์จะดูไม่ค่อยดี แต่ก้ไม่ถึงกับเลวร้ายอะไร พวกเรายังคงนั่งดื่มกันต่อไปเรื่อยๆ
พี่บอยแวะมาทักบ้างเป็นครั้งไป พิมเองก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เธอคงเริ่มรู้แล้ว ว่าผมไม่ได้มีอะไรกับร้าน
นี้จริงๆ แต่ก็แปลก ปกติ พิม จะไม่ใช่คนระแวงผม ไม่ใช่คนที่จะหึงหวงแบบไม่มีเหตุผม แต่ทำไม
ครั้งนี้ กลับไม่เป็นเช่นนั้น นี่ละนะ ที่เค้าว่า ผู้หญิงเข้าใจยาก “ กบ “ (เสียงนี้คุ้นๆ) ผมหันหลับ
กลับไปตามเสียงที่เรียกมา (วิ นั่นเอง)
กบ : อ้าว! วิ
วิ : มานานหรือยัง
กบ : อืม สักพักแล้ว
วิ : นั่งด้วยได้ไหม
กบ : ได้สิ (กรรม ! วินั่งลงตรงข้างๆผม) เออ วิ นี่พิม แฟนกบ เอง แล้วนี่ก็ วิ เคยเจอกันแล้วไม่
ใช่หรอ
พิม : หวัดดีจ้า
วิ : หวัดดีค่ะ เคยเจอแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย งั้นเด๋ว วิ ไปนั่งข้างพิมดีกว่า จะได้คุยกันถนัด
หน่อย (วิ ลุกไปนั่งข้าง พิมแทน)
*-* : วิ แก้ไขสถานการณ์ไปได้ ลองขื่นนั่งข้างผมนานกว่านี้ กลับไป ผมอาจจะต้องนอนนอกห้องก็
ได้ ทั้งสองพูดคุยกัน ดูแล้วไม่น่าที่จะมีปัญหาอะไรแล้ว แต่ที่แน่ๆ งานนี้ ผมกับ วิ คงต้องจบกัน
จริงๆซะทีแล้ว เพราะ พิมเอง จงใจที่จะมาเปิดตัวเอง แบบสมบูรณ์ ว่าเธอเป็นเมียที่อยู่ด้วยกันแบบ
เปิดเผยแล้ว ผมเองก็คิดว่า วิ คงจะเข้าใจ
วิ : ไม่ขึ้นไปร้องเพลงหน่อยหรอ
กบ : ไม่ดีกว่า ขออยู่แบบนี้ นั่งเมาแบบไม่ต้องไปสร้างความสุขให้ใคร อีกหน่อย ก็ต้องไปร้องทุก
คืนอยู่แล้ว
พิม : เออ วิ พิม ขอถามอะไรหน่อยสิ
วิ : มอารายหรอ
พิม : สมมุตินะ ถ้า พิมหางานกลางวันทำไม่ได้ พิมก็คงต้องกลับมาทำงานกลางคืน
ถ้ายังไง วิ พอจะช่วยหา ให้พิมได้ไหม
วิ : ได้สิ ทำที่นี่เลย
กบ : พอๆ หยุดความคิดไว้ตรงนี้เลย
พิม : สมมุติไง กบ ไม่เข้าใจหรอ
กบ : เข้าใจ แต่กบขอก็แล้วกัน ขอให้กบลองสู้ด้วยตัวเองก่อนไง
วิ : กบ มีเหตุผลสิ พิมแค่สมมุติไง อีกอย่าง วิ ก๋ไม่เห็นแปลกเลย ถ้า พิมจะกลับมาทำงานอีก กบ
เอาคำว่า ไว้ใจไปทิ้งไว้ที่ไหน เมื่อก่อน กบไม่เห็นคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้เลย ยิ่งตอนนี้ กับ กับ พิม
อยู่ด้วยกันแล้ว มันน่าจะดีกว่าเมื่อก่อนสิ ถ้าเป็แบบเมื่อก่อน ยังน่าที่จะระแวงกัน แต่นี่อารายกัน
กบ : ศักดิ์ศรีไง วิ กบ ไม่อยากให้ใครดูถูก พิม
วิ : ศักดิ์ศรี กินได้ไหม กบ ถ้าท้องมันหิวขึ้นมา กบจะนั่งกินศักดิ์ศรีไหม วิเข้าใจ กบ นะ
ไม่มีผู้ชายคนไหนหรอก อยากให้แฟนของตัวเองต้องมาทำงานแบบ วิ แต่กบต้องเข้าใจด้วย
เวลาของคนทำงานกลางคืน มันมีไม่เยอะหรอก กบ ช่วงที่ยังสาว มันก็ยังทำได้ แต่อีกหน่อย
พอแก จะมาทำได้ไหม วิ ถึงบอกไง ถ้ายังไงก็รีบๆ โกยไว้ อีกหน่อยพอมีเงินเก็บ ก็ไปหาอย่าง
อื่นทำ คิดดูดีๆนะกบ วิเองก้แนะนำได้แค่นี้ ถ้าไม่เห็นว่า กบ เป็นเพื่อน วิ ไม่พูดให้เสียน้ำลายหรอก
*-* : โดยเข้าไป ชุดใหญ่ ทำเอาผมแทบหายเมา วันนี้สงสัยออกจากบ้านไม่ดูดวงมาก่อน จะมีเรื่อง
เสียให้ได้จริงๆ วิ เอง ปกติ จะเอาใจผมทุกอย่าง แต่มาวันนี้ สับผมซะเละ พวก ชัยกับโจ ลุกหนีไป
เข้าห้องน้ำกันหมด ปล่อยผมให้นั่งเป็นบ้าอยู่....
หัวข้อ: อดีตที่เป็นบทเรียน กับชีวิตกลางคืน ที่ทำให้ผมเกือบตาย (อ่าน 40046 ครั้ง)